یعنی چه
«جمع عشیره» به معنای بیش از یک عشیره است که در زبان عربی به صورت جمع مکسر «عشائر» (در فارسی: عشایر) به کار میرود. این واژه به مجموعهای از خاندانها، ایلات، طوایف و قبایل اشاره دارد که دارای پیوندهای خونی، نسبی و فرهنگی مشترک هستند.
تلفظ
عبارت «جمع عشیره» ترکیبی اضافه است. کلمه اول «جَمع» (Jam') و کلمه دوم «عَشِیرَه» ('Ašīra) تلفظ میشود که واژه جمع حاصل از آن «عَشائِر» (Ašā'er) یا در زبان فارسی «عشایر» است.
در جدول
در طراحهای جداول کلمات متقاطع، اگر دقیقاً عبارت «جمع عشیره» به عنوان سوال مطرح شود، پاسخ خودِ عبارت «جمع عشیره» با ۸ حرف است. همچنین واژههای «عشایر» یا «عشائر» به عنوان پاسخهای ۵ حرفی معادلِ مفهومی آن محسوب میشوند.
به انگلیسی
برای مفهوم جمع عشیره در انگلیسی از واژه Tribes برای قبایل، Clans برای طوایف خویشاوندی و Nomads برای اشاره به جنبه کوچنشینی و زندگی عشایری استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، عشیره از ریشه (ع ش ر) است و جمع مکسر و کاملاً صحیح آن واژه «العشائر» است. کلمه «القبائل» نیز به عنوان معادل و مترادف کاربرد زیادی دارد.
به فارسی
در زبان فارسی برای این مفهوم از واژههای اصیلی مانند ایلات، طوایف، خاندانها، تبارها، دودمانها و همچنین کلمه جاافتادهٔ «عشایر» (به ویژه با مفهوم مردم کوچنشین) استفاده میشود.
نماد چیست
این مفهوم در فرهنگ سنتی و معاصر، نماد اتحاد، همبستگی عمیق گروهی، حمایتهای اجتماعی و هویت پایدار فامیلی است. در جامعهشناسی ایران، عشایر نماد سختکوشی، زندگی در دل طبیعت، سیاهچادر، اسب و کوچ پاییزه و بهاره به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل جمع عشیره
عبارت «جمع عشیره» در زبان و ادبیات به شکل جمع مکسر عربی آن یعنی «عشائر» اشاره دارد که در زبان فارسی به صورت «عشایر» رواج یافته است. واژه مفرد آن (عشیره) از ریشه عربی صادر شده و در اصل به معنای گروه خویشاوندان نزدیک، طایفه و قبیله است که به دلیل پیوندهای مستحکم و معاشرت مداوم با یکدیگر، چنین نامی گرفتهاند. این واژه در قرآن کریم نیز به معنای نزدیکان و قوم و خویش آمده است.
در ساختار اجتماعی و زبانی امروز، هنگامی که از عشایر سخن میگوییم، ذهن بیشتر به سمت مردمان شریف کوچنشین و غیور کشور میرود که ساختار زندگیشان بر پایه ایل و تبار شکل گرفته است. در بازیهای سرگرمی و جداول کلمات متقاطع نیز این عبارت کاربرد دارد و بسته به تعداد حروف، پاسخ آن میتواند خودِ عبارت یا معادلهای پنج حرفی آن باشد.