یعنی چه
استمالتپذیر به ویژگی یا شخصیتی اشاره دارد که میتوان دل او را به دست آورد؛ کسی که در برابر نوازش، دلجویی، عذرخواهی یا رضایتجویی انعطاف نشان میدهد و از خشم یا ناراحتی دست میکشد.
تلفظ
تلفظ این واژه ترکیبی از بخش عربی «اِستِمالَت» و پسوند فاعلی فارسی «پَذیر» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف، خود «استمالت پذیر» یا معادلهای آن نظیر «آشتیپذیر» و «عذرپذیر» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از صفاتی استفاده میشود که نمایانگر قابلیت تسکین، آرام شدن و پذیرش عذرخواهی هستند.
به عربی
در زبان عربی از ترکیب کلمه «قابل» با مصدرهای باب استفعال یا صفاتی مانند سمح برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این واژه شامل کلماتی چون آشتیپذیر، دلجوییپذیر، عذرپذیر، رامشدنی و نرمخو هستند که همگی بر عدم سرسخت بودن دلالت دارند.
نماد چیست
این واژه نماد جانوری یا اساطیری خاصی ندارد، اما در ادبیات رفتاری و اخلاقی، نماد بارز روحیه صلحجویی، گذشت، پذیرا بودن محبت و دوری از کینهتوزی و سنگدلی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل استمالت پذیر
واژه «استمالتپذیر» یک صفت ترکیبی ساختگی در زبان فارسی است که از ادغام اسم مصدر عربی «استمالت» (به معنی طلب میل کردن و دلجویی) و بن مضارع فارسی «پذیر» (از مصدر پذیرفتن) پدید آمده است. این کلمه در توصیف انسانها یا روحیاتی به کار میرود که کینهتوز و لجباز نیستند و در صورت مواجهه با رفتار محبتآمیز یا عذرخواهی، به سرعت تغییر موضع داده و آرام میشوند.
از نظر معنایی، این واژه بار مثبت دارد و در تقابل مستقیم با صفاتی چون «استمالتناپذیر» یا «سرسخت» قرار میگیرد. اگرچه خود این ترکیب در متون قرآنی به چشم نمیخورد، اما ریشه عربی آن یعنی «میل» در آیات مختلف آمده و مفهوم کلیدی آن یعنی نرم کردن دلها و جلب قلوب، همواره در اخلاق اسلامی و انسانی ستوده شده است.