یعنی چه
در لغت به معنای آب کم، صاف و گوارا است و در اصطلاح زیستشناسی و عامه، به سلول جنسی (اسپرم) یا ماحصل لقاح (جنین اولیه) گفته میشود که منشأ پیدایش موجود زنده است.
تلفظ
این واژه به صورت ضمه روی حرف نون، سکون روی حرف طاء و کسره زير حرف فاء تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق این عبارت ۸ حرفی در جدول «کلمه نطفه» است. همچنین کلماتی نظیر اسپرم، منی، مایه و بذر نیز به عنوان پاسخهای جایگزین و مرتبط کاربرد دارند.
به انگلیسی
بسته به کاربرد علمی یا عمومی، واژههای متفاوتی در انگلیسی معادل آن هستند؛ برای سلول جنسی از Sperm و برای مراحل اولیه شکلگیری جنین از Zygote یا Embryo استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ریشه (ن-ط-ف) به معنی چکیدن یا جاری شدن قطرهقطره آب مشتق شده است.
به فارسی
در متون کهن فارسی و زبان معادل، واژههایی مانند آبکمر، مایه، بذر یا تخم (در معنای استعاری منشأ حیات) به عنوان جایگزینهای فارسی این کلمه به کار رفتهاند.
در قرآن
این واژه ۱۲ بار در قرآن کریم برای یادآوری مبدأ ناچیز خلقت انسان مطرح شده است؛ مانند «نطفة أمشاج» در سوره انسان که به نطفه مخلوط و ترکیبشده اشاره دارد.
نماد چیست
نطفه در فرهنگ و ادبیات نماد شروع، شکلگیری اولیه و پتانسیل رشد است. در اصطلاح کنایی نیز عباراتی مثل «نطفه چیزی منعقد شدن» یا «در نطفه خفه کردن» به معنای آغاز یک جریان یا نابودی آن در همان بدو شکلگیری است.
جمعبندی و توضیح کامل کلمه نطفه
واژه نطفه اصالتاً ریشهای عربی دارد و از فعل نَطَفَ به معنای چکیدن قطرهقطره آب گرفته شده است. این کلمه در زبان فارسی کاربرد وسیعی در دو حوزه زیستشناسی (به عنوان سلول جنسی یا جنین اولیه) و مفاهیم دینی و قرآنی دارد. در ادبیات قرآنی، بر خلقت انسان از این ماده ناچیز تاکید شده تا عظمت آفرینش نمایان شود.
در کاربردهای روزمره و کنایی، نطفه فراتر از بعد مادی، به عنوان نمادی از آغاز، پتانسیل خالص و منشأ شکلگیری تفکرات، جریانها یا رویدادها شناخته میشود. این کلمه همچنین نباید با واژه «نتفه» که در برخی لهجهها به معنای چیز اندک است، اشتباه گرفته شود.