یعنی چه
«بیان شده» در زبان فارسی صفت مفعولی از مصدر «بیان کردن» است. این ترکیب برای اشاره به مفاهیم، سخنان، یا موضوعاتی به کار میرود که از حالت پنهان خارج شده و به صورت واضح و روشن برای دیگران شرح داده شدهاند.
تلفظ
تلفظ این واژه ترکیبی از بخش اول عربی «بَیان» و بخش دوم فارسی «شُدِه» است که در مجموع به صورت روان و بدون تشدید ادا میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی چون مذکور، مسطور، ملفوظ و ابراز شده به عنوان هممعنی این واژه کاربرد دارند.
به انگلیسی
در متون رسمی انگلیسی، واژگان Stated و Expressed دقیقترین معادلها برای انتقال مفهوم بیان شده هستند.
به عربی
در زبان عربی از ریشههای مختلف برای رساندن این مفهوم استفاده میشود که کلمه مبین بیشترین شباهت ریشهای را دارد.
به فارسی
معادلهای اصیل و سره فارسی که میتوانند جایگزین این ترکیب ساختگی عربی-فارسی شوند شامل واژگانی چون گفته شده، هویدا گشته و بر زبان آمده هستند.
نماد چیست
این کلمه نماد قراردادی، اسطورهای یا طبیعی خاصی در فرهنگها ندارد؛ اما از نظر مفهومی نشاندهنده خروج از ابهام، آشکار شدن امور پنهان و شفافیت ذهنی یا گفتاری است.
جمعبندی و توضیح کامل بیان شده
عبارت «بیان شده» یک ترکیب وصفی و مفعولی پرکاربرد در زبان فارسی است که از ریشه عربی «ب-ی-ن» (به معنی آشکار شدن و متمایز گشتن) و پسوند مفعولی فارسی «شده» تشکیل شده است. این اصطلاح در متون علمی، ادبی و رسمی برای اشاره به هر چیزی که پیشتر توضیح داده شده، اظهار گشته یا وضوح یافته است، استفاده میشود.
اگرچه خود این ترکیبِ فارسی به طور مستقیم در قرآن کریم نیامده است، اما ریشه آن یعنی «بیان» بارها در آیاتی چون «عَلَّمَهُ الْبَیَانَ» به معنای آشکارسازی، فصاحت و قدرت سخن گفتن به کار رفته است. در بازیهای جدول نیز موازی با واژگانی چون مذکور، مسطور و ملفوظ قرار میگیرد.