یعنی چه
این عبارت به معنی تغییر حالت روحی فرد از شادمانی یا بیتفاوتی به سمت حزن، غصه و دلتنگی است. در واقع به معنی پذیرفتن یا دچار شدن به بار روانی اندوه است.
تلفظ
تلفظ این واژه مرکب به صورت [انـْ دُهـْ گین / گرْ دیـ دَنـ] است. واژهٔ اندوه با ضمهٔ حرف دال و سکون هاء خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی نظیر اندوهگین گردیدن، غمگین شدن یا محزون گشتن به عنوان پاسخ مد نظر قرار میگیرند.
به انگلیسی
برای بیان این حالت روحی در زبان انگلیسی عمدتاً از افعال ترکیبی با sad یا افعال روحی نظیر grieve استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی ریشه «ح ز ن» اصلیترین مفهوم را برای این عبارت میسازد. به عنوان نمونه در قرآن کریم فعل «لَا تَحْزَنْ» به معنی «اندوهگین مشو» آمده است.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج این عبارت در زبان فارسی شامل واژههایی چون غمناک گشتن، ملول شدن، دلتنگ شدن، مغموم شدن و اندوهیدن است که همگی دلالت بر کاهش نشاط و ورود به حالت حزن دارند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، اندوهگین گردیدن با مظاهری همچون فصل پاییز، ریزش باران، غروب آفتاب، شبهای تاریک و گیاهانی نظیر بید مجنون تصویر میشود که همگی نشاندهندهٔ فراق، دوری، شکست عاطفی و تنهایی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل اندوهگین گردیدن
عبارت مرکب «اندوهگین گردیدن» از ترکیب صفت «اندوهگین» (ریشه در فارسی میانه andōh به همراه پسوند اتصافی -گین) و فعل ربطی «گردیدن» (از ریشه ایرانی باستان *wart- به معنی شدن و تغییر یافتن) ساخته شده است. این اصطلاح بیانگر دگرگونی حالت روانی انسان و ورود به وضعیت حزن، غصه و دلتنگی است.
این مفهوم در ادبیات غنی فارسی جایگاه ویژهای دارد و با نمادهایی چون پاییز، باران و بید مجنون پیوند خورده است. اگرچه خود این ترکیب فارسی در متن قرآن وجود ندارد، اما معادل ساختاری و معنایی دقیق آن یعنی ریشه «حزن» بارها در آیات الهی (مانند آیه ۴۰ سوره توبه: لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا) برای دلداری به مؤمنان استفاده شده است.