یعنی چه
واژه مقفوله اسم مفعول مؤنث است و به هر چیز بسته شده، چفتشده یا مسدودی اشاره دارد که امکان دسترسی یا باز شدن آسان ندارد.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی به صورت مَقفولِه تلفظ میشود. ریشه اصلی آن در عربی مَقفولَة است.
در جدول
کلمه مقفوله ۶ حرف دارد و در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان راهنما برای پاسخهایی نظیر بسته یا مسدود به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، واژههای Locked و Closed دقیقترین معادلهای انگلیسی برای این کلمه هستند.
به عربی
در عربی فصیح و معاصر، بیشتر از واژه مُغلقه یا صیغه باب افعال آن یعنی مُقفَل (مُقفَلة) استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و روان فارسی برای این واژه کلماتی مانند بسته، دربسته، چفتشده و مسدود هستند.
در قرآن
عین کلمه مقفوله در قرآن ذکر نشده است؛ اما ریشه و همخانواده آن به صورت جمع در آیه ۲۴ سوره محمد آمده است: «أَمْ عَلَىٰ قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا» که به قفلهای دلها اشاره دارد.
نماد چیست
این واژه نماد و اسطوره خاصی ندارد، اما در ادبیات و استعارهها به عنوان نمادی از انسداد، پایانیافتگی، دسترسیناپذیری و بسته بودن دل یا ذهن (مثل دلِ مقفوله) به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مقفوله
واژه «مقفوله» یک صفت و اسم مفعول مؤنث بر وزن مفعول است که از ریشه ثلاثی مجرد «ق ف ل» گرفته شده است. این کلمه در لغت به معنای بسته، قفلشده، مسدود و دربسته است. در گذشته و در اصطلاحات هندسی قدیمی نیز ترکیبی مانند «اضلاع مقفوله» برای اشاره به خطوط به هم پیوستهای که یک شکل هندسی بسته را ایجاد میکنند، استفاده میشده است.
اگرچه خود این واژه به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده، اما مفهوم و ریشه آن در قالب واژه «أقفال» (قفلها) برای توصیف دلهای بسته و نفوذناپذیر به کار رفته است. در ادبیات فارسی نیز تعابیری همچون «دل مقفوله» استعاره از ذهن یا قلبی است که راه حقیقت و فهم بر روی آن بسته شده است.