یعنی چه
واژهٔ بلعها شکل جمع کلمهٔ بلع است که به دفعات یا فرآیندهای مختلف فرو دادن غذا، مایعات یا آب دهان از مسیر حلق و مری به سمت معده اشاره دارد. این واژه در متون پزشکی و فیزیولوژی برای بررسی دفعات یا کیفیت عمل قورت دادن به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه از ترکیب کلمهٔ عربی بَلْع (با سکون لام و عین) به همراه نشانهٔ جمع فارسی «ها» ساخته میشود.
در جدول
در پاسخهای جدولی، این کلمه به عنوان فرآیند فرو دادن مواد یا جمع قورت دادنها شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای دفعات بلعیدن از واژه Swallows و در اصطلاحات تخصصی فیزیولوژی و پزشکی از Deglutitions استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از مصدر ابتلاع یا جمع آن (ابتلاعات) و یا ترکیب عملیات البلع برای رساندن این مفهوم استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای پارسی سره و روان این واژه شامل فروبردنها و قورتدادنها است. همچنین واژه کهن و سره «اوباریدن» به معنای بلعیدن است که جمع آن «اوباریدنها» میشود.
در قرآن
خود کلمهٔ فارسی «بلعها» در قرآن وجود ندارد، اما ریشهٔ ثلاثی مجرد آن (ب-ل-ع) یکبار در داستان حضرت نوح (ع) به صورت فعل امر «ابْلَعِی» به کار رفته است: «وَقِیلَ یَا أَرْضُ ابْلَعِی مَاءَکِ» (و گفته شد: ای زمین، آبت را فرو ببر).
نماد چیست
در ادبیات و نمادشناسی، بلعیدن نماد جذب کامل، محو شدن یک پدیده در پدیده دیگر و قدرت طغیانگر طبیعت (مانند بلعیده شدن توسط دریا) است. همچنین در نجوم قدیم، «سعد بلع» یکی از منازل بیستوهشتگانه ماه است که نماد گیرندگی و فروبردن به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بلع ها
واژه «بلعها» شکل جمع کلمه «بلع» است که ریشهای عربی دارد و به دفعات یا فرآیندهای فروبردن غذا و مایعات اشاره میکند. این کلمه اگرچه در محاورات روزمره کمتر به صورت جمع استفاده میشود، اما در متون علمی، پزشکی و فیزیولوژی کاربرد مشخصی دارد.
از نظر واژهشناسی، ریشه این کلمه در قرآن کریم نیز در جریان داستان طوفان نوح برای فرمان دادن به زمین جهت فروبردن آب استفاده شده است. همچنین در ستارهشناسی کهن، بخشی از منازل ماه با نام سعد بلع پیوند خورده که نشاندهنده قدمت معنایی این واژه در مفهوم جذب و درونکشی است.