یعنی چه
وهابیه به فرقه یا مکتبی فکری و سختگیر در میان بخشی از اهل سنت گفته میشود که توسط محمد بن عبدالوهاب در قرن دوازدهم هجری در منطقه نجد بنیانگذاری شد. پیروان این جریان بسیاری از شعائر مسلمانان مانند توسل و تبرک را بدعت و شرک میدانند.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی و عربی با تشدید روی حرف «هـ» و «ی» به صورت وَهّابیّه تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً «وهابیه» با ۶ حرف است. از واژههای جایگزین و هممعنی آن در جدول میتوان به سلفیه یا نجدیه اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این ایدئولوژی، جریان فکری و پیروان آن از واژگان فوق استفاده میشود.
به عربی
واژه اصلی ریشه عربی دارد و در زبان عربی همراه با الف و لام تعریف به صورت الوَهّابِيّة به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی اصطلاح «وهابیت» رواج بیشتری دارد که به عنوان معادل فارسی برای اشاره به این جریان سلفیگرای نجد و پیروان محمد بن عبدالوهاب به کار میرود.
در قرآن
خود کلمه «وهابیه» به عنوان یک مکتب تاریخی متأخر در قرآن وجود ندارد؛ اما ریشه ثلاثی مجرد آن (و ه ب) در قالب صفت خداوند یعنی «الوَهّاب» (بسیار بخشنده) ۳ بار در قرآن کریم ذکر شده است.
نماد چیست
این جریان مذهبی هیچ نماد رسمی و متمایزی مانند دیگر ادیان یا مذاهب ندارد؛ اما در افکار عمومی و کاربردهای سیاسی، به دلیل پیوند تاریخی آل سعود با محمد بن عبدالوهاب، گاهی با پرچم عربستان سعودی تداعی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل وهابیه
واژه «وهابیه» اصطلاحی مذهبی-سیاسی است که به مکتب فکری بنیانگذاریشده توسط محمد بن عبدالوهاب در قرن هجدهم میلادی در منطقه نجد اشاره دارد. پیروان این جریان که خود را «موحدون» یا «سلفی» مینامند، رویکردی سختگیرانه نسبت به مفاهیمی چون توسل، تبرک و زیارت قبور دارند و آنها را بدعت میشمارند. این اصطلاح در ابتدا توسط مخالفان برای متمایز کردن این گروه به کار رفت.
از نظر ریشهشناسی، این کلمه از ریشه عربی «وهب» گرفته شده است. اگرچه خود واژه وهابیه در قرآن کریم نیامده، اما صفت الوهاب که از همین ریشه است به عنوان یکی از نامهای نیکوی خداوند در آیات قرآن ذکر شده است. این جریان فکری نماد رسمی خاصی ندارد اما به طور غیررسمی با پرچم کشور عربستان سعودی شناخته میشود.