یعنی چه
این عبارت ترکیبی برای توصیف افرادی به کار میرود که رفتارهایشان عاری از اصول اخلاقی و انسانی است و در تصمیمگیریها یا رفتارهای خود تحت تأثیر وجدان یا ندای درون عمل نمیکنند.
تلفظ
این ترکیب از دو بخش حرف نفی «بِلا» (به معنی بدونِ) و اسم «ضمیر» (به معنی وجدان یا درون) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «بلا ضمير» است که از ۷ حرف تشکیل شده و به عنوان معادل بیوجدان یا عدیمالضمیر کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژههایی استفاده میشود که دقیقاً به نداشتن اصول اخلاقی یا عمل کردن بدون در نظر گرفتن وجدان اشاره دارند.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و در متون و رسانههای عربزبان به وفور برای توصیف افراد بیوجدان یا رفتارهای غیرانسانی استفاده میشود. همچنین در بافتار دستور زبان عربی میتواند به معنای «بدون مرجع ضمیر» باشد.
به فارسی
معادلهای دقیق و اصیل این ترکیب در زبان فارسی واژههایی چون بیوجدان، بیانصاف، سنگدل، بیرحم و پاکضمیر (به عنوان متضاد) هستند. در حوزه همخانواده نیز میتوان به کلماتی مثل ضمیر، ضمایر و مضمر اشاره کرد.
در قرآن
عبارت «بلا ضمیر» در قرآن وجود ندارد. خود واژه «ضمیر» نیز به این صورت در قرآن یافت نمیشود؛ با این حال ریشه آن یعنی «ضمور» در آیه ۲۷ سوره حج به معنی لاغر و نزار (يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ) به کار رفته است. از نظر مفهومی، قرآن به جای ضمیر، از عباراتی چون «نفس لوامه» برای اشاره به وجدان بیدار انسان استفاده کرده است.
نماد چیست
در ادبیات مکتوب و فرهنگ عامه، مفهوم بیضمیری و بیوجدان بودن معمولاً با نمادهایی همچون تاریکی، سنگ یا صخره صلب (به نشانه سنگدلی)، قلب مرده، یا حیوانات درندهای مانند گرگ و مار که بویی از رحم نبردهاند، به تصویر کشیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بلا ضمير
عبارت «بلا ضمیر» یک ترکیب عربی-فارسی است که از حرف نفی «بلا» (به معنی بدون) و واژه «ضمیر» (در معنی وجدان و باطن) ساخته شده است. اگرچه این اصطلاح بیشتر در زبان و متون عربی کاربرد دارد، اما در زبان فارسی نیز به عنوان یک صفت منفی اخلاقی به معنای بیوجدان، بیرحم، سنگدل و فاقد احساس اخلاقی یا انسانی شناخته میشود.
این واژه در جدول کلمات متقاطع معادل دقیقی برای افراد بیانصاف و ناپاکدل است و ۷ حرف دارد. از منظر مذهبی و قرآنی، این ترکیب صراحتاً در متن قرآن ذکر نشده، هرچند مفهوم وجدان اخلاقی در قالب مفاهیمی چون نفس لوامه بارها مورد تأکید قرار گرفته است. در ادبیات فارسی نیز برای نمایش این حالت از نمادهایی همچون قلب مرده یا تاریکی استفاده میکنند.