معنی
واژه «طُفول» در لغت به معنی کودکان و بچهها است. این کلمه در واقع یکی از ساختهای جمع برای واژه «طِفل» در زبان عربی است، هرچند که در متون معاصر کاربرد کمتری نسبت به جمعِ رایجتر آن یعنی «اطفال» دارد. گاهی در زبان فارسی این کلمه به اشتباه با «طفولیت» (به معنی دوران کودکی) یکسان فرض میشود، اما معنای دقیق لغوی آن اشاره به خودِ کودکان دارد.
یعنی چه
وقتی از کلمه طفول استفاده میشود، منظور جمعی از اطفال، فرزندان کوچک یا موجودات تازه متولد شده و ظریفی است که نیاز به مراقبت و پرورش دارند. این کلمه به ویژگی لطافت، نرمی و آغاز مراحل رشد موجود زنده اشاره میکند.
مترادف
این واژهها همگی برای اشاره به افراد کمسنوسال یا فرزندان کوچک به کار میروند که با معنای جمعِ طفل (طفول) همخوانی دارند.
متضاد
این کلمات نشاندهنده افرادی هستند که مراحل کودکی و جوانی را پشت سر گذاشته و به سنین میانسالی یا پیری رسیدهاند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه سه حرفی (ط - ف - ل) مشتق شدهاند. واژه «طَفل» نیز در عربی به معنی خاک رس نرم و لطیف است که با مفهوم بنیادی ریشه در ارتباط است.
ریشه
ریشه اصلی این واژه عربی است. مفهوم بنیادی ریشه «ط-ف-ل» به معنای موجود نرم، لطیف، ظریف و ناتوان است که به دلیل همین ویژگیها، به نوزاد و کودک تازه متولد شده طفل میگویند.
جمله سازی
در جدول
کلمه «طفول» دقیقاً از ۴ حرف تشکیل شده است و در حل جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «کودکان» یا «بچهها» کاربرد دارد.
به انگلیسی
با توجه به اینکه طفول معنای جمع دارد، در زبان انگلیسی معادل کلماتی چون Children یا Infants قرار میگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل طفول
واژه «طُفول» از نظر صرفی در زبان عربی، یکی از اوزان جمع برای واژه «طِفل» است و معنای دقیق آن «کودکان» یا «بچهها» میباشد. اگرچه در زبان فارسی معاصر و حتی عربی فصیح امروز، کلمه «اطفال» به عنوان جمع رایجتر شناخته میشود، اما طفول نیز ریشه در متون کهن دارد. گاهی در کاربردهای عامیانه یا به دلیل تشابه ظاهری، این کلمه با واژه «طفولیت» (به معنی دوران کودکی) اشتباه گرفته میشود، در حالی که طفول اسم ذات برای اشاره به خودِ کودکان است.
از دیدگاه قرآنی و مذهبی، خودِ کلمه طفول در قرآن کریم نیامده است، اما شکل مفرد آن یعنی «طفل» ۴ بار در سورههای مختلف ذکر شده که در برخی از این آیات، طفل به عنوان اسم جنس برای اشاره به عموم کودکان (معنای جمع) به کار رفته است. در فرهنگ و ادبیات نیز این واژه و ریشههای آن نمادی از پاکی، معصومیت، ناتوانیِ نیازمند حمایت و آغازِ مسیر زندگی انسان تلقی میشوند.