یعنی چه
زکوة در لغت به معنای رشد، نمو، برکت و پاکیزگی است. در اصطلاح فقهی و شرعی، به حق واجبی گفته میشود که تحت شرایطی خاص و با رسیدن مال به حد نصابی معین، به نیازمندان و مصارف مشخص اجتماعی تعلق میگیرد تا موجب تطهیر مال و جان شود.
متضاد
مفاهیمی که در نقطه مقابل سخاوت، انفاق و پاکسازی مال قرار دارند و مایه نابودی یا انباشت ظالمانه ثروت میشوند.
تلفظ
این واژه در اصل عربی «زَکاة» تلفظ میشود و در رسمالخط قرآنی به صورت «زکوة» نوشته شده اما در زبان فارسی «زَکات» خوانده و نگاشته میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول بر اساس رسمالخط قرآنی کلمه «زکوة» با ۴ حرف است.
به انگلیسی
در متون تخصصی اسلامی مستقیماً از خود واژه Zakat استفاده میشود و در عبارات عمومی به عنوان صدقه واجب ترجمه میگردد.
به عربی
واژهای از ریشه «ز ک و» که در زبان عربی به معنای طهارت، نمو و فزونی خیر است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه بر پاکیزگی دارایی و فزونی همراه با برکت تمرکز دارند که در ادبیات دینی به عنوان مالِ واجب نیز شناخته میشود.
در قرآن
کلمه زکات بدون مشتقاتش ۳۲ بار در قرآن کریم آمده است. پیوند ناگسستنی این فریضه با عبادات بدنی در این است که در ۲۷ مورد، دقیقاً در کنار «صلاة» (نماز) ذکر شده است، مانند آیه شریفه «وَأَقِیمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ». مشتقات دیگر این ریشه مانند تزکیه نیز مکرراً برای پاکی روح به کار رفتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل زکوة
واژه زکوة (زکات) یکی از ارکان و مفاهیم بنیادین در نظام اقتصادی و عبادی اسلام است. این کلمه در لغت دو لایه معنایی عمیق یعنی «رشد و برکت» و «پاکی و طهارت» را در خود جای داده است. در نگاه اسلامی، پرداخت زکات نه تنها موجب فقرزدایی و برقراری عدالت اجتماعی میشود، بلکه مالِ فرد را از حقالناس پاک کرده و زمینهساز رشد معنوی و برکت مادی دارایی او میگردد.
در فرهنگ قرآنی، زکات همواره دوشادوش نماز ذکر شده است که نشاندهنده پیوند عمیق میان رابطه انسان با خدا (نماز) و رابطه انسان با جامعه (زکات) است. اگرچه در رسمالخط قرآنی برای حفظ اصالت متن به صورت «زکوة» مرقوم میشود، اما در خط فصیح امروز فارسی به صورت «زکات» نوشته میشود و نمادی از تطهیر درون، سخاوت و مایه برکت ثروت است.