یعنی چه
واژهٔ دهشتبار برای توصیف حالات، حوادث یا صحنههایی به کار میرود که به شدت ترسناک و هولناک هستند و در دل انسان ترس، سرگشتگی و هراس عمیق ایجاد میکنند.
تلفظ
این واژه از ترکیب دو بخش «دهشت» (با سکون هاء و فتح شین) و پسوند «بار» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژهٔ دهشتبار معمولاً با مشخصهٔ ۷ حرفی شناخته میشود و کلماتی نظیر هولناک، مخوف یا مدهش به عنوان هممعنی آن کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم دهشتبار از صفاتی استفاده میشود که بر شدت بالای ترس و شوکآور بودن موقعیت تأکید دارند.
به فارسی
واژههای هممعنی و معادلهای دقیق فارسی آن شامل وحشتبار، هراسآور، هولانگیز، موحش و مدهش هستند که همگی بار معنایی ترس عمیق را منتقل میکنند.
در قرآن
خود واژهٔ «دهشتبار» یا ریشهٔ آن در متن قرآن کریم نیامده است؛ اما مفاهیم مترادف با آن مانند «خوف» (ترس)، «رعب» (ترس شدید در دل دشمن) و «فزع» (وحشت و اضطراب بزرگ قیامت) در آیات متعددی به کار رفتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل دهشت بار
واژهٔ «دهشتبار» یک ساختار مشتقمرکب زیبا در زبان فارسی دارد. بخش اول آن یعنی «دهشت» از ریشهٔ عربی «دَهَش» به معنای حیرت، سرگشتگی و ترس شدید گرفته شده و بخش دوم آن پسوند فارسی «ـبار» است که معنای حامل بودن، دارا بودن یا فرو ریختن یک ویژگی را به کلمه میبخشد؛ بنابراین دهشتبار یعنی پدیدهای که با خود بارانی از وحشت و هراس به همراه میآورد.
این واژه کاربردی ادبی و رسمی دارد و معمولاً برای توصیف حوادثی سهمگین مانند جنگها، زلزلههای ویرانگر، صحنههای هولناک آخرالزمانی یا بحرانهای عمیق انسانی استفاده میشود. در مقایسه با کلمهای مثل «ترسناک»، دهشتبار از شدت و عمق روانی بیشتری برخوردار است و نشاندهنده وضعیتی است که انسان را دچار حیرت و فلج ذهنی الناشی از ترس میکند.