یعنی چه
سفره عام به معنای سفرهای عمومی و همگانی است که معمولاً در مراسم مذهبی، نذورات، خیرات یا ضیافتهای جمعی برای همه مردم گسترده میشود. در ادبیات فارسی نیز کنایه از بخشندگی بیمنت، خوان کرم و رزق همگانی خداوند برای تمامی موجودات است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع سفره همگانی یا خوان کرم، عبارت «سفره عام» با ۷ حرف یا «سماط عام» به کار میرود.
به انگلیسی
برای توصیف این اصطلاح در زبان انگلیسی از عباراتی که به اطعام جمعی و همگانی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ترکیب مائده یا سماط همراه با صفت عامه برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی عباراتی که به باز بودن سفره برای عموم یا جنبه خیریه آن اشاره دارند، معادل این اصطلاح هستند.
به فارسی
عبارتهای جایگزین و مترادف فارسی آن شامل خوانِ عام، سفرهٔ نذری، ضیافت عمومی، خوان کرم و سفره خیرات است که همگی بر جنبه اشتراکی و بدون تبعیض پذیرایی تاکید دارند.
نماد چیست
در فرهنگ ایرانی و اسلامی، سفره عام نماد بارز مهماننوازی، سخاوت، برکت و رزق عمومی است. این مفهوم نشاندهنده عدالت در دسترسی به غذا و رفع نیاز فقرا بوده و در ادبیات کنایه از رحمت بیپایان الهی است که پیر و جوان، مؤمن و کافر از آن بهرهمند میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل سفره عام
ترکیب وصفی «سفره عام» از دو واژه «سفره» (با ریشه تاریخی توشهدان مسافر) و «عام» (به معنی همگانی) تشکیل شده است. این اصطلاح در جامعه نشاندهنده آیینهای اطعام جمعی، نذریها و احسان بدون تبعیض است که در آن همه افراد بدون محدودیت دعوت میشوند.
در قلمرو ادبیات فارسی، این عبارت معنایی کنایی و بسیار عمیقتر پیدا میکند؛ چنان که سعدی شیرازی در توصیف رحمت پروردگار میگوید: «ادیم زمین سفرهٔ عام اوست». در این نگاه، جهان و تمام مواهب آن، سفرهای گسترده و الهی تلقی میشود که همه موجودات از آن روزی میخورند.
این اصطلاح در متن قرآن به صورت ترکیب عینی وجود ندارد، اگرچه واژه «مائده» به معنای خوان غذا و اصطلاحات مرتبط با انفاق و اطعام به وفور دیده میشود. سفره عام در تمام ابعاد خود تجلیبخش فرهنگ همبستگی، برکت، همدلی و کرامت انسانی است.