یعنی چه
این ترکیب از دو واژه عربی ساخته شده و در فرهنگ و متون اسلامی به عنوان لقبی خاص برای پیامبر اسلام، حضرت محمد (ص) به کار میرود که اشاره به مقام وساطت و طلب بخشش ایشان برای پیروان و امتها در محضر الهی دارد.
تلفظ
این عبارت ترکیبی عربی است که با صدای فتحه روی شین، کسره زیر فاء، ضمه روی عین و الف و لام همزه وصل خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدولی مربوط به لقب پیامبر یا شفاعتکننده امتها با تعداد ۹ حرف، عبارت «شفیع الامم» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم شفاعتکننده و میانجی امتها از واژه Intercessor به همراه کلمات مربوط به ملتها یا امت استفاده میشود.
به عربی
ریشه این عبارت کاملاً عربی است و در خود زبان عربی نیز به همین صورت یا به صورت «شافع الأمم» برای اشاره به مقام شفاعت پیامبر استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این ترکیب شامل واژههایی چون «شافع امت»، «میانجی امتها» و «فریادرس خلق» است که در اشعار و متون کهن فارسی به وفور دیده میشود.
در قرآن
عین عبارت «شفیع الامم» در متن قرآن مجید وجود ندارد؛ با این حال، کلمات سازنده آن یعنی «شفیع» (به عنوان صفت الهی) و «الأمم» (جمع امت) به صورت جداگانه در آیاتی مانند سوره انعام و اعراف آمدهاند و اصل مفهوم شفاعت با اذن الهی تایید شده است.
نماد چیست
این واژه تجلیبخش روحیه امید به مغفرت پروردگار و نماد وساطت، صلح و رحمت واسعه پیامبر اسلام در روز جزا برای مسلمانان است.
جمعبندی و توضیح کامل شفیع الامم
ترکیب عربی «شفیعالامم» از دو واژه «شفیع» (به معنی واسطه و جفتکننده نیرو) و «الامم» (جمع مکسر امت به معنی گروههای مردم) تشکیل شده است. این عبارت در ادبیات اسلامی و متون کهن به عنوان یکی از القاب برجسته حضرت محمد (ص) شناخته میشود که نشاندهنده جایگاه والا و مقام شفاعت ایشان در روز قیامت برای پیروانشان است.
اگرچه خود این ترکیب ساختاریافته به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما پایههای لغوی و مفهومی آن در آیات متعددی که به اذن شفاعت اشاره دارند، مستند است. در ادبیات فارسی نیز شاعران بزرگی چون سعدی شیرازی در نعت پیامبر از این لقب بهره بردهاند، مانند بیت معروف: «کریم السجایا، جمیل الشیم / نبی البرایا، شفیع الامم».