یعنی چه
این کلمه در واقع یک واژه مستقل فارسی نیست، بلکه فعل مضارع عربی در صیغه مفرد مؤنث مخاطب از ریشه «ش ر ب» است و به معنی نوشیدن توسط یک زن میباشد.
تلفظ
تلفظ صحیح و فصیح این واژه در زبان عربی به صورت تَشْرَبِینَ است که در گفتار عامیانه یا انتهای جملات ممکن است بدون نون آخر یا به صورت ساکن تلفظ شود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، کلمه تشربین به عنوان یک واژه عربی شش حرفی شناخته میشود.
به انگلیسی
معادل دقیق انگلیسی این فعل برای خطاب قرار دادن یک زن، عبارت You drink است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و صیغه مفرد مؤنث مخاطب از فعل ثلاثی مجرد شَرِبَ محسوب میشود.
به فارسی
برگردان و معادل دقیق این فعل در زبان فارسی عبارت «تو مینوشی» (خطاب به جنس مؤنث) است.
نماد چیست
این صیغه فعلی به تنهایی نماد خاصی ندارد، اما ریشه آن یعنی «شرب» در ادبیات عرفانی نماد چشیدن معنوی، علم، عشق و دریافت برکات است.
جمعبندی و توضیح کامل تشربین
واژه «تشربین» بر خلاف تصور برخی افراد، یک لغت اصیل فارسی نیست بلکه دقیقاً شکل صرفشدهای از یک فعل مضارع عربی (تَشْرَبِینَ) از ریشه ثلاثی مجرد «ش-ر-ب» است. این کلمه در ساختار زبانی معادل صیغه مفرد مؤنث مخاطب بوده و به معنای «تو (یک زن) مینوشی» به کار میرود. کاربرد این واژه بیشتر در متون آموزشی، دینی و کتابهای درسی عربی مشهود است.
از دیدگاه قرآن کریم، خود این صیغه دستوری به صورت مستقیم در آیات نیامده است، اما همخانوادهها و مشتقات دیگر آن مانند فعل امر مؤنث «واشربی» (و بنوش) در سوره مریم دیده میشود. همچنین در ادبیات عرفانی، ریشه این کلمه اشاره به چشیدن معنوی و معرفت دارد.
نکته قابل توجه تفاوت آن با واژه فارسی «شربین» (بدون حرف ت) است؛ شربین نام نوعی درخت سوزنیبرگ و خوشبو از خانواده سروهاست که نباید با فعل دستوری عربی تشربین اشتباه گرفته شود.