یعنی چه
مشاطرة در لغت به معنی نصف کردن مال میان خود و دیگری، چیزی را با کسی به دو نیم کردن و همچنین سهیم شدن و مشارکت در مال، تجربه یا احساسات است. در کاربردهای عاطفی و معاصر، این واژه بیشتر به معنای همدلی، همدردی و شریک شدن در اندوه یا شادی دیگران به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت مُشاطَرة (moshātareh) تلفظ میشود و مصدری از باب مفاعله در زبان عربی است.
در جدول
در حل جدول، کلمه مشاطرة به عنوان پاسخی ۶ حرفی برای راهنماهایی چون «نصف کردن مال با دیگری»، «شریک شدن»، «دو نیم کردن» یا «همسایگی و متصل ساختن خانهها» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، در مفاهیم مادی معادل Halving یا Sharing و در مفاهیم معنوی و عاطفی معادل Sympathy یا Participation است.
به عربی
در زبان عربی معاصر، عبارت «مشاطرة الأحزان» به وفور برای تسلیت و ابراز همدردی (شریک شدن در غمها) استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل مواردی چون «شریکشدگی»، «نیمهکردن»، «همبهره شدن» و در بافتهای احساسی «همدلی» و «همدردی» است.
نماد چیست
این واژه نمادی از ترازو و خط منصف است که تقسیم دقیق و عادلانه یک کل به دو بخش برابر را تداعی میکند. همچنین در بستر اجتماعی، نماد به اشتراک گذاشتن بار مسئولیت یا غم با دیگران است.
جمعبندی و توضیح کامل مشاطرة
واژه «مشاطرة» یک مصدر وامگرفته از ریشه عربی «ش-ط-ر» (بر وزن مفاعله) است که در متون کهن و لغتنامههای اصیل فارسی نظیر دهخدا به معنای دو نیم کردن، مناصفه و مال را میان خود و دیگری نصف کردن ثبت شده است. این کلمه از نظر ساختاری شش حرف دارد و در بازیهای شرح در متن و جدول معمولاً به عنوان معادل نصفکردن یا همسایگی مجاور مطرح میشود.
در سیر تحول معنایی، این واژه افزون بر ابعاد مادی و هندسی (مانند خط منصف یا تقسیم عادلانه اموال)، کاربردی عمیق در ادبیات سلوکی و عاطفی پیدا کرده است؛ به طوری که امروزه مفهوم همدردی، همدلی و سهیم شدن در غم و شادی دیگران (مشاطرة الوجدان) از کاربردهای اصلی آن به شمار میرود. خود کلمه به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما ریشه آن در واژگانی چون «شطر المسجد الحرام» به معنی جهت و سو دیده میشود.