یعنی چه
در اصطلاح کهن لغوی، زجر گرفتن به معنای پیشگویی، تفأل و طالعبینی است. این واژه با مفهوم امروزی «زجر کشیدن» (تحمل رنج و عذاب) کاملاً متفاوت است و به سنتهای قدیمی کشف آینده اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت زَجْرْ گِرفتن (zajr goftan) است که از ترکیب اسم مصدر عربی «زَجْر» و فعل فارسی «گرفتن» ساخته شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طالعبینی و فالگیری کهن در جدول، واژه ۸ حرفی «زجر گرفتن» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای این مفهوم از واژگانی استفاده میشود که به پیشگویی سنتی و غیبگویی اشاره دارند.
به عربی
در فرهنگ و زبان عربی، این عمل دقیقاً معادل عیافت یا تطیر است که ریشه در رسوم جاهلیت دارد.
به فارسی
معادلهای اصیل و دقیق فارسی این اصطلاح شامل کلماتی چون فال گرفتن، تفأل، پیشگویی و در متون کهنتر «مرغوا» (فال گرفتن از رفتار مرغان) است.
در قرآن
خود ترکیب «زجر گرفتن» در قرآن نیست، اما ریشه عربی آن (زجر) در آیاتی مانند «فَالزَّاجِرَاتِ زَجْراً» (صافات/۲) و «فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ» (صافات/۱۹) به معنی منع کردن، راندن و فریاد شدید رستاخیز آمده است.
نماد چیست
این اصطلاح در فرهنگ کهن با پرندگانی چون کلاغ (که به آن ابوزاجر میگفتند) و عقاب پیوند دارد؛ چرا که حرکت، مسیر پرواز یا صدای این پرندگان نماد و مبنای اصلی پیشگویی و زجر گرفتن بود.
جمعبندی و توضیح کامل زجر گرفتن
برخلاف تصور عامیانه که واژه «زجر» را تنها به معنای شکنجه، آزار و عذاب کشیدن میداند، ترکیب مصدری و کهن «زجر گرفتن» یک اصطلاح تخصصی در لغتنامه و متون قدیمی است که به معنای فال گرفتن، طالعبینی و پیشگویی آینده به کار میرفته است.
ریشه این اصطلاح به فرهنگ اعراب پیش از اسلام بازمیگردد؛ جایی که پرندگان را با صدا میرماندند (کیش میکردند) و از جهت پرواز یا نوع صدای آنها آینده را پیشبینی میکردند. این عمل در زبان عربی «زجر» نام داشت و در ترجمههای فارسی به «زجر گرفتن» معروف شد.
بنابراین در مسابقات، جدولها و متون کهن لغوی، هرگاه با عبارت «زجر گرفتن» مواجه شدید، معنای آن هیچ ارتباطی با درد و مشقت ندارد و دقیقاً مترادف با تفأل، تطیر و غیبگویی است.