یعنی چه
واژه «للجبل» از دو بخش «لِـ» (حرف جر به معنای برای، به، متعلق به) و «الجَبَل» (اسم به معنای کوه) تشکیل شده است و بسته به جایگاهش در جمله، به معنای «برای کوه»، «به سوی کوه» یا «به کوه» میباشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت کسر لَام اول، سکون لَام دوم، فتح جیم و فتح باء یعنی «لِلْجَبَل» (lil-jabal) است.
در جدول
پاسخ این کلمه در جدول دقیقاً «للجبل» با ۵ حرف است. اگر در جدول کلمات متقاطع معنای خودِ واژه اصلی مد نظر باشد، پاسخ «کوه» خواهد بود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن و حرف جر به کار رفته، به صورت عبارتهای فوق ترجمه میشود.
به عربی
این عبارت خود یک ترکیب نحوی فصیح در زبان عربی است که از ریشه ثلاثی مجرد (جـبـل) مشتق شده است.
به فارسی
معادل دقیق و روان این عبارت ساختاری در زبان فارسی «برای کوه» یا «به سوی کوه» است.
در قرآن
این ترکیب دقیقاً با همین نگارش در آیه ۱۴۳ سوره مبارکه اعراف به کار رفته است: «...فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا...» که به ماجرای جلوه نمودن پروردگار بر کوه و متلاشی شدن آن در جریان درخواست حضرت موسی (ع) اشاره دارد.
نماد چیست
کوه (الجبل) در فرهنگ قرآنی و متون عرفانی مابعد آن، از یک سو نماد ثبات، استقامت و عظمت مادی است و از سوی دیگر، در ماجرای تجلی الهی، نماد فروپاشی منیّت، خشوع کامل و ناچیزیِ هستیِ مجاز در برابر عظمت و جلوه ذات حق تعالی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل للجبل
واژه «للجبل» یک ترکیب نحوی و اصطلاح قرآنی متشکل از حرف جر «لِـ» و اسم معرفه «الجبل» است که در لغت به معنای «برای کوه» یا «به کوه» ترجمه میشود. ریشه این واژه «جـبـل» است که در زبان عربی مفاهیمی چون سخت بودن، استواری و حتی سرشت و خلقت اولیه (جبلّت) را در خود دارد.
این عبارت به طور خاص یادآور آیه ۱۴۳ سوره اعراف و واقعهٔ متلاشی شدن کوه طور هنگام تجلی پروردگار بر آن است. به همین سبب، در ادبیات عرفانی و متون کهن فارسی، اصطلاح «للجبل» و مفهوم تجلی بر کوه، به نمادی از فروپاشیِ هستیِ عاریهایِ سالک و از بین رفتن کوه غفلت و منیّت انسان در پیشگاه خداوند تبدیل شده است.