یعنی چه
اذاقه در لغت به معنی چشاندن و مزه چیزی را به کسی فهماندن است. در مفهوم وسیعتر به معنی رساندن یک حالت (مانند رنج، عذاب، یا نعمت) به کسی است، به طوری که آن را با تمام وجود حس و تجربه کند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت اِذاقه (ezaqe) تلفظ میشود و در زبان عربی تلفظ اصلی آن إِذَاقَة است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه معمولاً خود «اذاقه» (۵ حرف) یا معادلهای آن مثل «چشاندن» است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم اذاقه در انگلیسی از عباراتی که به چشاندن یا تجربه اجباری یک حس اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و مصدر باب افعال از ریشه ثلاثی مجرد «ذ و ق» است.
به فارسی
معادلهای مستقیم این واژه در زبان فارسی چشاندن، چشانیدن و مزه دادن هستند که در متون مختلف به کار میروند.
در قرآن
مشتقات این مصدر (مانند أَذَقْنَا و نُذِیقَنَّهُمْ) بارها در قرآن به کار رفتهاند. بیشترین کاربرد آن برای چشاندن عذاب و کیفر اعمال به خطاکاران، و در مواردی نیز برای چشاندن رحمت و نعمت به انسانهاست؛ مانند آیه ۳۶ سوره روم: «وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوا بِهَا».
نماد چیست
اذاقه به عنوان یک مصدر انتزاعی، نماد تصویری خاصی ندارد؛ اما در فرهنگ قرآنی و دینی، نماد ملموس کردن عواقب کارها و تبدیل علم به حس واقعی و عینی (چشیدن طعم جزا یا پاداش) است.
جمعبندی و توضیح کامل اذاقه
واژه «اذاقه» یک مصدر عربی از ریشه «ذوق» است که به زبان فارسی وارد شده و به معنی چشاندن یا فهماندن طعم و مزه چیزی به کسی است. این واژه علاوه بر کاربرد حسی و فیزیکی، در معنای مجازی یعنی واداشتن کسی به تجربه کردن یک حالت خاص (مانند رنج، خواری یا نعمت) نیز کاربرد فراوانی دارد.
در متون دینی و به ویژه قرآن کریم، این واژه و مشتقات فعلی آن بار معنایی ویژهای دارند و غالباً برای توصیف چشاندن طعم عذاب و کیفر به کافران یا چشاندن رحمت به بندگان استفاده شدهاند تا نشان دهند که پیامد اعمال انسانها به شکلی کاملاً ملموس و واقعی به آنها میرسد.