یعنی چه
تالیت شال یا تنپوش مخصوصی است که یهودیان در هنگام عبادات و نمازهای خود (بهویژه نماز صبح) بر شانه یا سر میاندازند. این پوشش مستطیلشکل و معمولاً سفیدرنگ است و نوارهای سیاه یا آبی در دو طرف آن وجود دارد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «تالیت» یا «تالیث» تلفظ میشود که برگرفته از تلفظ عبری آن است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «شال نماز یهودیان» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژه Tallit یا واژه توصیفی Prayer Shawl برای اشاره به این ردا استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر معربسازی خود کلمه به صورت «طالیت»، از عبارت توصیفی «شال الصلاة اليهودي» استفاده میشود.
به فارسی
از آنجا که این واژه یک اصطلاح خاص مذهبی است، معادل تککلمهای اصیل در فارسی ندارد و به صورت «شال نماز یهودی» یا «تنپوش عبادی یهود» ترجمه و شناخته میشود.
در قرآن
واژه تالیت در قرآن کریم وجود ندارد. شایان ذکر است که عبارت قرآنی «فَالتَّالِیَاتِ ذِکْراً» در سوره صافات از ریشه «تلاوت» است و هیچ ارتباط معنایی یا ریشهای با واژه عبری تالیت ندارد.
نماد چیست
تالیت در آیین یهود نماد یادآوری فرمانهای الهی، فروتنی در برابر پروردگار و پوشش محافظ خداوند است. جالب اینجاست که طرح دو نوار آبیرنگ موجود در پرچم اسرائیل نیز مستقیماً از نوارهای این شال الهام گرفته شده است.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه Tallit در اصل از ریشه عبری (ط-ل-ل) به معنای پوشاندن یا سایه افکندن گرفته شده است. این واژه در فرهنگ غربی و انگلیسی به عنوان یک اصطلاح کاملاً شناختهشده برای شالهای عبادیِ دارای بندهای آیینی (تسیتسیت) به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تالیت
واژه تالیت یک اصطلاح بومی فارسی نیست، بلکه یک واژه دخیل و اصطلاحی مذهبی از زبان عبری است که به شال یا ردای مخصوص نماز در آیین یهودیت اشاره دارد. این پوشش معمولاً سفید رنگ بوده و به چهار گوشه آن بندهای گرهخورده خاصی متصل است که بر اساس احکام تورات بافته میشوند.
این واژه در زبان فارسی مترادف مستقیم یککلمهای ندارد و معمولاً به صورت توصیفی مانند «شال نماز یهودی» معنا میشود. تالیت در فرهنگ یهود نماد تعهد به احکام الهی و فروتنی است و طرح خطوط آن الهامبخش پرچم معاصر اسرائیل بوده است.
در متون اسلامی و قرآن کریم این واژه کاربردی ندارد و نباید آن را با واژههای همآوا یا مشابه عربی که از ریشه تلاوت و خواندن هستند اشتباه گرفت.