یعنی چه
در متون حقوقی، اداری و فنی به مواردی گفته میشود که شرایط، زیرساختها یا وجاهت قانونی لازم برای اجرا شدن روی یک مسئله یا شخص را دارا هستند و تأثیرگذاری آنها به اثبات رسیده است.
تلفظ
این ترکیب از دو بخش «قابل» (با تکیه بر «قا») و «اعمال» (با تکیه بر «ما») تشکیل شده که به صورت روان و پیوسته در زبان فارسی ادا میشود.
در جدول
پاسخ مورد نظر برای این عبارت در جدول کلمات متقاطع، دقیقاً «قابل اعمال» با ۹ حرف است.
به انگلیسی
این واژه در متون تخصصی انگلیسی عمدتاً با معادل Applicable برای اشاره به موضوعی که به شرایطی خاص مرتبط است، استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی این عبارت شامل صفاتی است که نشاندهنده امکان به کار بستن یک ایده یا دستورالعمل در فضای واقعی هستند.
در قرآن
عبارت «قابل اعمال» در متن قرآن وجود ندارد؛ اما ریشه «ع م ل» در مفاهیمی نظیر «اعمال» (کردارها) در آیات بسیاری مانند آیه ۳۰ سوره آلعمران برای بیان نتیجه کردار انسان به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل قابل اعمال
«قابل اعمال» ترکیبی صفتگونه است که در محیطهای رسمی، حقوقی و فنی برای توصیف پدیدهها، قوانین یا برنامههایی استفاده میشود که امکان پیادهسازی و نفوذ در واقعیت را دارند. این واژه در تقابل با مفاهیمی مانند «غیرقابل اجرا» قرار میگیرد و بر وجود صلاحیت یا زیرساخت لازم برای عملیاتی شدن تأکید دارد.
از منظر ریشهشناسی، این عبارت از ترکیب واژه «قابل» به معنای شایستگی و «اعمال» به عنوان مصدر باب افعال از ریشه عربی (ع م ل) ساخته شده است. اگرچه این ترکیبِ خاص در متون کهن یا قرآن حضور ندارد، اما پیوند مستقیمی با مفهوم «عمل» دارد که در فرهنگ اسلامی به عنوان نمود عینیِ اراده و کردار انسان به کرات مورد توجه قرار گرفته است.