یعنی چه
ترکیب عطا و بخشش به عمل دادن هدیه، مال یا نیکی به دیگران به صورت رایگان و بدون انتظار جبران اشاره دارد. همچنین در مفاهیم اخلاقی، بخشش به معنای گذشت از خطاها، عفو و مهربانی در حق دیگران است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه تشکیل شده است: «عطا» با فتح عین و طای کشیده (عَطا) و «بخشش» با فتح باء، سکون خاء و کسر شین اول (بَخْشِش).
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه «عطا و بخشش» دارای ۸ حرف است. واژگان مترادف کوتاه دیگری مانند دهش، هبه، جود، کرم و عفو نیز به عنوان پاسخهای جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای معادل مادی عطا و بخشش از کلماتی چون Gift یا Donation و برای معادل معنوی و اخلاقی آن از واژگان Forgiveness و Mercy استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، واژه «عطاء» خود ریشه اصلی است و همراه با واژگانی چون هبه، بذل و منح برای بخشش مادی، و عفو و مغفرت برای بخشش معنوی به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی این ترکیب شامل «داد و دهش»، «دهش»، «بخشندگی» و «گذشت» هستند. کلمه بخشش ریشه کاملاً فارسی دارد و از فعل بخشیدن مشتق شده است.
نماد چیست
در فرهنگ عرفانی و ادبیات فارسی، عطا و بخشش نماد بارز سخاوتمندی، کرم بیمنت، رحمت الهی و فیضرسانی به مخلوقات است. در نمادهای طبیعی نیز معمولاً به باران یا دستِ باز تشبیه میشود.
جمعبندی و توضیح کامل عطا و بخشش
ترکیب «عطا و بخشش» یک مترادف مزدوج (عطف بیان) بسیار زیبا در زبان فارسی است که از یک واژه عربی (عطا) و یک واژه فارسی (بخشش) تشکیل شده تا مفهوم سخاوت و بزرگواری را با تأکید بیشتری بیان کند. این عبارت هم در جنبههای مادی به معنای احسان، هدیه و بذل مال کاربرد دارد و هم در جنبههای معنوی و اخلاقی به معنای عفو، مغفرت و گذشت از خطای دیگران به کار میرود.
در فرهنگ و ادبیات اسلامی و ایرانی، این مفهوم جایگاه بسیار والایی دارد؛ به طوری که در قرآن کریم بارها از عطای بیکران پروردگار یاد شده و در عرفان نیز به عنوان نمادی از فیض و رحمت الهی و دستِ دهنده انسانهای بزرگوار شناخته میشود. ضربالمثل معروف «عطایش را به لقایش بخشید» نیز نمونهای از کاربرد ادبی این واژه در تبیین روابط انسانی است.