معنی
واژه «هرا» در زبان فارسی دارای سه معنی اصلی و کهن است: نخست به معنی بانگ، فریاد و آواز مهیب و سهمگین (مانند صدای وحوش و اسبان)؛ دوم به معنی گلمیخها و تزیینات فلزی از جنس طلا و نقره که بر زین و برگ اسب میزدند؛ و سوم به معنی ترس، واهمه و اضطراب که با واژه هراس همپوشانی دارد.
یعنی چه
این کلمه در متون کهن ادبی به معنای غوغا، ولوله و صدای ترسناک طبیعت یا جانوران به کار میرفته است. همچنین در کاربردی دیگر، به دکمهها و تزیینات مجلل روی اسبهای اشرافی اطلاق میشد.
مترادف
برای معنای صدا: بانگ، فریاد، غوغا و هیاهو. برای معنای ترس: واهمه، بیم و دلهره. برای معنای تزیین: آرایه و نگین زین.
متضاد
در برابر معنای فریاد: سکوت و خاموشی. در برابر معنای ترس: آرامش و طمأنینه. در برابر معنای تزیین: سادگی و بیزینتی.
هم خانواده
واژههایی مانند هراس، هراسان و دلهره با معنای ترسِ این کلمه همخانواده و همریشه هستند؛ هرچند در معنای بانگ و زینت، همخانواده قطعی و رایجی برای آن ذکر نشده است.
ریشه
واژهای اصیل و قدیمی در زبانهای ایرانی است. در زبان پشتو و افغانی نیز واژههایی نظیر «هورا» و «هرابه» به معنی آواز مهیب وجود دارد که نشاندهنده ریشه کهن این لغت در زبانهای هندواروپایی شاخه آریایی است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «هرا» به عنوان پاسخ برای طراحانی که معنی «آواز مهیب»، «صدای سهمگین دد و دام» یا «زینت اسب» را میخواهند، یک پاسخ دقیق ۳ حرفی است.
به انگلیسی
بسته به بستر متن، معادلهای انگلیسی متفاوتی دارد؛ از Roar برای صدای بلند گرفته تا Fear برای ترس.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه «هرا» (Hera) در اساطیر یونان باستان نام همسر زئوس و ملکه المپ است. او الهه ازدواج، زناشویی و زنان بوده و نام او در متون اسطورهشناسی غربی فراوان جستجو میشود که از نظر املایی در فارسی با واژه ایرانی «هرا» یکسان است.
جمعبندی و توضیح کامل هرا
واژه «هرا» یک کلمه اصیل، کهن و فصیح در زبان فارسی است که در شاهکارهای ادبی مانند شاهنامه فردوسی نیز به کار رفته است. این کلمه سه لایه معنایی کاملاً متمایز دارد؛ از یک سو به معنی بانگ و غوغای مهیب جانوران و طبیعت است، از سوی دیگر به تزیینات فاخر و فلزی روی زین اسبهای اشرافی دلالت دارد و در نهایت با مفهوم ترس و دلهره پیوند میخورد.
در زبان فارسی امروز، کاربرد این واژه به شکل مستقل تا حد زیادی منسوخ و نظام ادبی به خود گرفته است، اما مشتقات آن مانند هراس و دلهره کماکان زنده هستند. همچنین نباید این واژه را با نام غار «حِراء» که ریشهای عربی دارد اشتباه گرفت. در فرهنگ جهانی نیز، هرا یادآور الهه بزرگ یونان باستان و همسر زئوس است.