یعنی چه
واژهٔ «بدانست» در زبان فارسی به معنای متوجه شدن، پی بردن به حقیقت، آگاه شدن و به علم رسیدن است. این کلمه صورتِ گذشتهٔ ساده از مصدر دانستن در متون کهن است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «بِدانِست» (bedānest) است که پیشوند «بـ» در آن به عنوان پیشوند زینت یا تأکید بر سر فعل ماضی آمده است.
در جدول
کلمه «بدانست» دقیقاً دارای ۶ حرف است و در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان پاسخ برای راهنماییهایی مانند «فهمید ادبی» یا «آگاه شد کهن» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به زمان ماضی فعل، از معادلهایی مانند knew یا realized استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی افعال ماضی متناسب با صیغه غائب مفرد مذکر مانند عَلِمَ یا عَرَفَ به عنوان معادل دقیق به کار میروند.
به فارسی
معادلهای روان و امروزی این واژه در زبان فارسی شامل دانست، فهمید، مطلع شد، درک کرد و پیبرد میباشند که در مکالمات روزمره کاربرد دارند.
نماد چیست
این کلمه نماد از بین رفتن جهل، رسیدن به یقین، روشنایی علم، و کشف امور پنهان است. در ادبیات عمومی با نشانههایی چون کتاب و چراغ روشن تداعی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بدانست
واژهٔ «بدانست» شکلِ گذشتهٔ ساده (ماضی ساده) از مصدر «دانستن» در زبان فارسی است. تفاوت اصلی آن با واژهٔ «دانست» امروزی، وجود پیشوندِ زینت یا تأکید «بـ» در ابتدای آن است. این نوع ساختار زبانی در نظم و نثر کلاسیک و متون کهن فارسی بسیار رایج بوده و نویسندگان و شاعران برای بخشیدن آهنگ و تأکید بیشتر به کلام خود از آن استفاده میکردهاند.
امروزه این واژه در زبان محاوره و نگارش مدرن کاربرد چندانی ندارد و جای خود را به صورت سادهتر «دانست» یا ماضی استمراری «میدانست» داده است. با این حال، درک معنا و ساختار آن برای خوانش درست متون ادبی قدیمی و حل جدولهای کلمات متقاطع اهمیت بالایی دارد.
از نظر بار معنایی، «بدانست» فراتر از یک اطلاع ساده، نمایانگر به یقین رسیدن، کشف حقیقت و عبور از تاریکیِ نادانی به روشناییِ علم است؛ به همین دلیل در ادبیات عرفانی نیز جایگاه ویژهای در توصیف مراحل شناخت دارد.