معنی
واژه شقی در لغت به کسی گفته میشود که دچار نگونبختی و رنج شده است؛ همچنین در مفاهیم اخلاقی و اجتماعی به فردی سنگدل، بیرحم و ستمگر اطلاق میشود که از رحمت و سعادت فاصله گرفته است.
یعنی چه
این اصطلاح در توصیف افرادی به کار میرود که مسیر نادرستی را در زندگی برگزیدهاند و با قساوت قلب و طغیان، خود را از آرامش و فرجام نیکو محروم ساختهاند.
مترادف
این واژگان همگی در معنای نگونبختی یا قساوت و ستمگری با شقی اشتراک دارند.
متضاد
کلمات فوق نشاندهنده عاقبتبهخیری، رحمت، خوشاقبالی و مهربانی در تقابل با شقاوت هستند.
تلفظ
این واژه به صورت صفت با فتح شین، سکون یا فتح قاف و یاء مشدد تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به کلماتی چون بدبخت، ستمگر یا سنگدل، واژه ۳ حرفی «شقی» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، برابرهای انگلیسی آن معانی تیرهبختی یا ستمگری را پوشش میدهند.
به عربی
ریشه اصلی این واژه عربی (ش ق و) است و در زبان مبدأ نیز همین مفاهیم را افاده میکند.
جمعبندی و توضیح کامل شقی
واژه «شقی» یکی از تعابیر عمیق ادبی و دینی است که از زبان عربی به فارسی وارد شده و دو رویه معنایی هماهنگ را بازگو میکند؛ از یک سو به معنای فردِ بدبخت، تیره روز و محروم از سعادت است و از سوی دیگر بر شخصِ ظالم، سنگدل و تبهکار دلالت دارد که با اعمال خود موجبات بدفرجامیاش را فراهم میسازد.
در فرهنگ معارف اسلامی و آیات قرآنی، این کلمه دقیقاً در نقطه مقابل «سعید» (رستگار و خوشبخت) قرار دارد؛ نمادی از سقوط معنوی، قساوت قلب و طغیان که در نهایت انسان را به دوری از رحمت الهی و هلاکت میکشاند. ادبیات کلاسیک فارسی نیز این واژه را برای به تصویر کشیدن عاقبتشومی و ظلمت بختِ ستمگران به کار برده است.