یعنی چه
«بالنواصی» از ترکیب حرف جر «بـ» (به/توسط) و «النواصی» (جمع ناصیه به معنای موی جلوی سر یا پیشانی) تشکیل شده است و به معنی «با یا از موهای جلوی سر» میباشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسرهٔ حرف اول و تشدید نون به صورت «بِنّواصی» در زبان عربی و متون قرآنی ادا میشود.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع با تعداد ۸ حرف به عنوان پاسخ عبارات قرآنی مربوط به سوره الرحمن شناخته میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت غالباً به صورت «by the forelocks» ترجمه شده است که به موهای روییده در بخش جلویی سر اشاره دارد.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است. «النواصی» جمع مکسر کلمه «الناصیه» بوده و در زبان عربی به معنای موی پیشانی یا بالاترین قسمت جلوی سر به کار میرود.
به فارسی
در برگردان دقیق فارسی، این واژه مستقل نیست و به صورت تعبیری به معنای «به موهای پیشانی» یا «از کاکل سر» ترجمه میشود.
در قرآن
این کلمه یکبار در قرآن در آیه ۴۱ سوره الرحمن آمده است: «يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالْأَقْدَامِ». این آیه به نحوه دستگیری و خواری مجرمان در روز قیامت اشاره دارد که مأموران عذاب آنها را از موهای جلوی سر و پاهایشان میگیرند.
نماد چیست
در فرهنگ و تعابیر عرب، گرفتن ناصیه (موی جلوی سر) کسی، کنایه و نمادی از غلبه، تسلط مطلق، خواری و بیاختیاری کامل آن شخص در دستان دیگری است.
جمعبندی و توضیح کامل بالنواصی
واژه «بالنواصی» یک لفظ مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه یک ترکیب عربی-قرآنی برگرفته از آیه ۴۱ سوره مبارکه الرحمن است. این کلمه از حرف جر «بـ» و واژه «النواصی» (جمع ناصیه) تشکیل شده و در لغت به معنای «به موهای جلوی سر» یا «از پیشانیها» ترجمه میشود.
در بافت متن قرآن کریم، این تعبیر توصیفکننده حالتی است که مأموران الهی گناهکاران را با خواری و ذلت تمام از موی جلوی سر و پاهایشان میگیرند تا به دوزخ بیفکنند. از همین رو، در فرهنگ اسلامی و ادبیات وابسته به آن، تعبیر گرفتن ناصیه به عنوان نمادی از تسلط کامل، غلبه و بیاختیاری محض مجرم در برابر قدرت پروردگار به کار میرود.