معنی
واژه شریف برای توصیف افراد محترم، بااخلاق، نجیب و پدیدههای ارزشمند به کار میرود که از اصالت و جایگاه والایی برخوردارند.
یعنی چه
این کلمه در زبان فارسی به عنوان صفت برای اشاره به پاکنژادی، بزرگواری و رفتار و منش محترمانه انسانها استفاده میشود.
مترادف
این واژهها همگی بر مفاهیمی چون بزرگواری، کرامت و داشتن منزلت والا دلالت دارند.
متضاد
کلماتی که نشاندهنده پستی، کمارزشی یا نداشتن جایگاه و مرتبه اخلاقی و اجتماعی هستند.
ریشه
این واژه بر وزن فعیل (صفت مشبهه) از فعل «شَرُفَ» به معنای بلندمرتبه شدن و شرافت یافتن گرفته شده و از طریق زبان عربی به فارسی وارد شده است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه شریف به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «بزرگوار» یا «پاکنژاد» با ۴ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن از واژههایی استفاده میشود که مفاهیمی چون اصالت خانوادگی، احترام اجتماعی یا بزرگواری اخلاقی را منتقل کنند.
جمعبندی و توضیح کامل شریف
واژه «شریف» یکی از کلمات پرکاربرد و اصیل با ریشه عربی در زبان فارسی است که برای توصیف ویژگیهای والای انسانی مانند نجابت، بزرگواری، کرامت و اصالت به کار میرود. این واژه نه تنها بار معنایی اخلاقی مثبتی دارد، بلکه در طول تاریخ به عنوان یک عنوان برای سادات برجسته (مانند شریف مکه) و پدیدهها یا مکانهای باارزش نیز استفاده شده است.
در فرهنگ امروز ایران، این کلمه علاوه بر توصیف افراد محترم و بااخلاق، به دلیل وابستگی به نامهای بزرگی همچون شهید مجید شریفواقفی و در پی آن دانشگاه صنعتی شریف، بار معنایی علمی و نخبگی را نیز در ذهن مخاطبان تداعی میکند. ریشه این کلمه به بلندی و رفعت اشاره دارد و متضاد آن واژههایی مثل پست و فرومایه است.