معنی
اثاث به مجموعه لوازم، اسباب، فرش و مبلمانی گفته میشود که برای تجهیز و سکونت در یک خانه، اتاق یا محل کار مورد استفاده قرار میگیرد.
یعنی چه
این واژه در اصل به معنای کثرت، انبوهی و درهمپیچیدگی اموال یا گیاهان است و در کاربرد روزمره به هر نوع مال منقول و کالای خانگی که اسباب رفاه و زندگی را فراهم کند، اشاره دارد.
مترادف
واژههای اسباب و لوازم رایجترین جایگزینهای اثاث در زبان فارسی امروز هستند.
متضاد
ضد مستقیمی برای این اسم ذات در لغتنامهها ذکر نشده است؛ اما گاهی به صورت مفهومی در مقابل تهی بودن یا در متون قدیم در برابر نقدینه و جان قرار میگیرد.
هم خانواده
واژه اثاث در عربی خود اسم جمع است که در فارسی گاهی با افزودن «ه» به صورت اثاثه به کار میرود. کلماتی مانند مأثور با آن همخانواده نیستند.
ریشه
این واژه از ریشه عربی «أ ث ث» به معنی کثرت و فراوانی گرفته شده و از طریق عربی کلاسیک وارد زبان فارسی معیار شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ رایج برای لوازم خانه یا رخت و لباس، کلمه ۴ حرفی «اثاث» است.
به انگلیسی
برای بیان این مفهوم در زبان انگلیسی بسته به نوع وسایل از کلمات مربوط به مبلمان یا اموال شخصی استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در این زبان نیز دقیقاً به همین معنا و شکل به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اثاث
واژه «اثاث» یکی از کلمات کلیدی و پرکاربرد در زبان فارسی برای اشاره به تمامی وسایل، اسباب و لوازمی است که فضای داخلی خانه یا محل کار را تجهیز میکند. این کلمه ریشه در زبان عربی دارد و از نظر املایی باید دقت شود که با حرف «ث» نوشته شود تا با واژه «اساس» به معنی بنیاد و پایه اشتباه نگردد.
در نگاه نمادین و متون ادبی، اثاث به عنوان مادیات، تعلقات دنیوی و اسباب و توشه زندگی گذرا شناخته میشود. همچنین این واژه دو بار در قرآن کریم (سورههای مریم و نحل) به معنی کالا، متاع و لوازم بهرهگیری در زندگی دنیا به کار رفته است که اصالت و قدمت معنایی آن را نشان میدهد.