یعنی چه
سبزی شاهی یا ترهتیزک، گیاهی علفی، یکساله و خوراکی از تیره شببویان است که برگهای سبز روشن دارد. این سبزی به صورت خام در سبزی خوردن یا در سالاد مصرف میشود و به دلیل داشتن ترکیبات گوگردی، طعم تند و تیزی دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «سَبْزِیِ شاهِی» (sabzi-ye šāhi) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۸ حرف دارد. طراحان جدول ممکن است از واژگان مترادف دیگر مانند ترهتیزک (۷ حرف)، رشاد (۴ حرف) یا آبتره (۵ حرف) نیز استفاده کنند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این سبزی اصطلاحاً Garden cress یا به اختصار Cress میگویند. همچنین گونهٔ آبدوست آن با نام Watercress شناخته میشود.
به عربی
در زبان و طب سنتی عربی، به این گیاه «الرَّشَاد» یا «الجِرْجِير» (البُسْتَانِي) گفته میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای شاهی از واژهٔ Tere استفاده میشود و به نوع آبی آن Su teresi میگویند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و طب سنتی، سبزی شاهی به دلیل رشد سریع در محیطهای مرطوب نماد سرزندگی است. همچنین در باورهای سنتی به عنوان نمادی برای پاکسازی بدن، تقویت خون و تحریک اشتها شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل سبزی شاهی
سبزی شاهی که با نام ترهتیزک نیز شناخته میشود، یکی از اجزای محبوب و همیشگی سبزی خوردن در سفرههای ایرانی است. این گیاه یکساله و علفی متعلق به تیرهٔ شببویان بوده و به خاطر طعم تند، تیز و فلفلیاش محبوبیت دارد. نام «شاهی» در فارسی وجههای ممتاز به این گیاه داده و در گذشته آن را سبزی شاهان میدانستند.
این سبزی علاوه بر کاربرد گسترده در آشپزی و مصرف خام، در طب سنتی کشورهای مختلف جایگاه ویژهای دارد. در منابع انگلیسی به آن Garden cress یا Watercress و در منابع عربی الرشاد میگویند که به خواص آن در پاکسازی خون و بهبود اشتها اشاره شده است.