یعنی چه
مشهودا در اصل حالت قیدی و تنویندار واژهٔ مشهود است که به معنی به صورت آشکار، ملموس، عیان و پیشِ چشم است. در بافت مذهبی و قرآنی به چیزی اطلاق میشود که شاهدان و فرشتگان بر آن حاضرند و آن را مشاهده و گواهی میکنند.
تلفظ
این کلمه با فتح ميم، سکون شین، ضم هاء و تنوین نصب در آخر تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند آشکارا، علناً یا پدیدار به عنوان راهنما میآیند و پاسخ اصلی خود کلمهٔ مشهودا با ۶ حرف است.
به انگلیسی
با توجه به بافت متن، معادلهای انگلیسی فوق نشاندهنده وضوح عینی یا مورد گواهی بودن یک امر هستند.
به فارسی
معادلها و مترادفهای این واژه در زبان فارسی شامل آشکارا، علنی، بارز، نمایان، واضح، روشن و محسوس است که در مقابل واژههایی چون پنهانی، مخفیانه و مستوراً قرار میگیرد.
در قرآن
این واژه با همین ساختار در آیه ۷۸ سوره مبارکه الإسراء آمده است: «...وَقُرْآنَ الْفَجْرِ ۖ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا»؛ به این معنی که نماز صبح همواره مورد حضور و گواهی فرشتگان شب و روز قرار میگیرد. همچنین مفهوم «یوم مشهود» در قرآن به روز قیامت اشاره دارد که روزی حاضر و نمایان برای همگان است.
نماد چیست
این واژه نماد مادی خاصی در فرهنگ عامه ندارد؛ اما در تفاسیر عرفانی و دینی، نمادی از نظارت الهی، حضور فرشتگان بر اعمال انسان و تجلی و آشکار شدن حقیقت در دادگاه عدل الهی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مشهودا
واژهٔ «مشهودا» در حقیقت صورت دستوری و قیدی واژه عربی «مشهود» (اسم مفعول از ریشه ش ه د) همراه با تنوین نصب است. این کلمه به معنای آشکارا، علنی، ملموس و هر آن چیزی است که مورد مشاهده، حضور یا گواهی قرار گرفته باشد. در زبان فارسی معمولاً شکل بدون تنوین آن یعنی «مشهود» به کار میرود، اما حالت تنویندار آن نیز در متون ادبی و دینی کاربرد دارد.
بزرگترین شهرت این کلمه به دلیل کاربرد صریح آن در آیه ۷۸ سوره اسراء است که نماز و قرآن صبحگاهی را «مشهودا» نامیده است؛ چرا که بر اساس تفاسیر، فرشتگان شب و روز در آن زمانِ خاص جابهجا شده و همزمان بر این عبادت حاضر میشوند و گواهی میدهند. از این رو، واژه بار معنایی عمیقی از حضور، آگاهی مطلق الهی و شهادت عینی را با خود حمل میکند.