یعنی چه
در اصطلاح دینی و واژهشناسی، انبیا (جمعِ مکسر نبی) به انسانهای پاک و برگزیدهای گفته میشود که از سوی خداوند به آنها وحی میشود تا پیام الهی را به مردم برسانند و آنها را در مسیر تکامل و هدایت راهنمایی کنند.
در جدول
کلمه انبیا دقیقاً ۵ حرف دارد. در حل جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای واژههایی نظیر «پیامبران» یا «فرستادگان خدا» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به مجموعه پیامبران الهی از واژه Prophets استفاده میشود.
به عربی
این کلمه اصالتاً عربی و جمع مکسر واژه «نَبِیّ» است که در زبان عربی همراه با الف و لام به صورت «الأنبیاء» به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج واژه انبیا در زبان فارسی شامل پیامبران، پیغمبران، فرستادگان خدا و در متون کهن واژه «وخشوران» است.
در قرآن
در قرآن کریم، انبیا هم به عنوان عنوان عام برای پیامبران الهی استفاده شده و هم نام بیست و یکمین سوره قرآن است. سوره انبیاء سورهای مکی با ۱۱۲ آیه است که به سرگذشت و مأموریت ۱۶ تن از پیامبران میپردازد.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادیان ابراهیمی، انبیا مظهر و نماد هدایت معنوی، ارتباط انسان با جهان غیب از طریق وحی، قانونمداری اخلاقی، عصمت و رهبری راستین جامعه برای خروج از غفلت هستند.
جمعبندی و توضیح کامل انبیا
واژه «انبیا» که جمع مکسر «نبی» است، در لغت از ریشههایی چون «نبأ» به معنی خبر بزرگ یا «نبوّ» به معنی رفعت و بلندمرتبگی مشتق شده است. این اصطلاح در فرهنگ دینی و الهیات ابراهیمی به فرستادگان ویژه خداوند اطلاق میشود که مأمور به ابلاغ پیام وحی و هدایت انسانها به سوی سعادت هستند.
در زبان فارسی، این کلمه با مترادفهایی چون پیامبران و پیغمبران همنشین است و کاربرد فراوانی در متون ادبی و مذهبی دارد. همچنین در فرهنگ قرآنی، علاوه بر اشاره به مقام والای این رهبران الهی، نام سوره بیست و یکم قرآن کریم است که بخش مهمی از تاریخ و سرگذشت معنوی معصومان را بازگو میکند.
به طور خلاصه، انبیا در نگاه جامعهشناختی و دینی، نماد پیوند آسمان و زمین، عصمت و راهنمایی اخلاقی بشر به شمار میروند و در بازیها و جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک واژه پنجحرفی کلیدی شناخته میشوند.