یعنی چه
وکالت در لغت به معنی واگذار کردن و اعتماد کردن است. در اصطلاح فقهی و حقوقی، عقدی است که به موجب آن یکی از طرفین (موکل)، طرف دیگر (وکیل) را برای انجام امری نایب خود میکند تا به جای او اقدامات قانونی لازم را انجام دهد.
مترادف
واژههایی که مفهوم سپردن کار، جانشینی یا داشتن اختیار قانونی از طرف دیگری را رسانند، مترادف وکالت محسوب میشوند.
متضاد
در اصطلاح حقوقی، انجام کار توسط خود شخص را «اصالتاً» و توسط نماینده او را «وکالتاً» میگویند؛ بنابراین اصالت متضاد اصلی آن است.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه سه حرفی «و ک ل» اشتقاق یافتهاند و به مفاهیم اعتماد و واگذاری کار مرتبط هستند.
ریشه
واژه وکالت ریشه عربی دارد و از مصدر «وَکْل» و «وُکول» به معنی سپردن، اعتماد کردن و واگذار کردن کار به دیگری گرفته شده است و از طریق متون فقهی و حقوقی وارد زبان فارسی شده است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه ۵ حرفی «وکالت» معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «نیابت»، «نمایندگی قانونی» یا «شغل و حرفه وکیل» میآید.
به انگلیسی
بسته به نوع وکالت (کاری، دادگستری یا رسمی)، معادلهای متفاوتی در زبان انگلیسی استفاده میشود که رایجترین آنها برای اختیارات قانونی Power of Attorney است.
جمعبندی و توضیح کامل وکالت
وکالت یکی از عقود بسیار کاربردی و کلیدی در نظام حقوقی و روابط اجتماعی است که بر پایه اعتماد متقابل شکل میگیرد. در این قرارداد قانونی، شخصی که به هر دلیلی توانایی، زمان یا تخصص کافی برای انجام امور خود را ندارد، فرد دیگری را به عنوان نایب و جانشین خود انتخاب میکند تا اقدامات لازم را در چارچوب مشخصی به نام او انجام دهد. ریشه این واژه عربی بوده و با مفاهیمی چون توکل و تفویض همبستگی معنایی عمیقی دارد.
در دنیای امروز، وکالت ابعاد گستردهتری یافته و از یک رابطه ساده امانتداری به یک صنف تخصصی و حرفهای در بستر دادگستری (وکالت دعاوی) و دفاتر اسناد رسمی (وکالت کاری و مطلق) تبدیل شده است. نمادهایی مانند ترازوی عدالت یا آرم کانون وکلا همگی تداعیکننده این نهاد قانونی هستند که هدف آن احقاق حقوق افراد و تسهیل امور اداری و قضایی جامعه است.