یعنی چه
این عبارت کلمهای برای تحسین، ستایش و ابراز خشنودی عمیق از کار یا جایگاه کسی است که در متون ادبی و عرفانی به کار میرود.
تلفظ
در اصل عربی به صورت «بَخٍّ لَکَ» تلفظ میشود اما در دگرگونیهای آوایی و نگارش عامیانه به صورت «بآخ لک» یا «بآخلک» ثبت شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان معادل زهی و مرحبا استفاده میشود.
به انگلیسی
اصطلاحات انگلیسی نشاندهنده تایید، تشویق و آفرین گفتن به مخاطب هستند.
به عربی
ریشه این عبارت کاملاً عربی است و برای تهنیت و غبطه خوردن به جایگاه نیکوی فرد استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی این واژه شامل عبارات تحسینبرانگیزی چون زهی، مرحبا و آفرین است که در شعر و نثر کهن رواج دارند.
در قرآن
اگرچه در قرآن نیست، اما در روایات نبوی و کلام اهل بیت (مانند خطبه غدیر خم: بَخٍّ بَخٍّ لَکَ یا علی) به وفور برای تحسین به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و سلوک، این واژه نماد تسلیم، اقرار به بزرگی مخاطب و ستایش قلبی از توفیقِ حاصلشده برای اوست.
جمعبندی و توضیح کامل بآخ لک
واژه یا عبارت «بآخ لک» در حقیقت شکل مکتوبِ تلفظ عامیانه و شنیداری اصطلاح عربی «بَخٍّ لَکَ» (یا بَخْ لَکَ) است. این اصطلاح صوتِ مرکب تحسین و تکریم بوده که به ادبیات فارسی و متون کهن از جمله اشعار مولانا جلالالدین بلخی راه یافته است. در لغتنامههای معیار، این ترکیب ممکن است ذیل مدخل اصلی خود یعنی «بخ» به معنی آفرین و زهی یافت شود.
از دیدگاه ساختاری در زبان فارسی، این اصطلاح برای بیان شگفتیِ آمیخته با تحسین و غبطه به کار میرود و در بازیهای جدول کلمات متقاطع به عنوان یک ترکیب ۵ حرفی شناخته میشود. استفاده از آن نشاندهنده عمق تایید و ارج نهادن به جایگاه یا اقدام مثبت مخاطب است.