یعنی چه
این کلمه ترکیب واژه «عِصَم» (جمع عِصْمَت به معنی پیوند و اسباب حفظ) یا فعل «عَصَمَ» با ضمیر متصل «ها» است. در حالت اسمی به معنای «پیوندهای ازدواج آن زنان» و در حالت فعلی به معنای «او را (آن زن را) حفظ کرد و نگه داشت» میباشد.
تلفظ
در حالت اسمی به صورت «عِصَمُها» (ʿiṣamuhā) قرائت میشود که جمع عِصمت است و در حالت فعلی گذشته به صورت «عَصَمَها» (ʿaṣamahā) تلفظ میگردد.
در جدول
کلمه «عصمها» در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک واژه ۵ حرفی قرآنی و عربی مطرح میشود که به پیوندها و عقود ازدواج اشاره دارد.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی عبارات قرآنی، برای حالت اسمی از تعابیری همچون Bonds of marriage و برای حالت فعلی از واژه Protected her استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است؛ ریشه آن (ع-ص-م) به معنی منع، امساک و جلوگیری از لغزش و نابودی است.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی آن در متون کهن و تفاسیر، «عقدها و پیوندهای زناشویی آنان» یا در حالت فعلی «نگه داشت او را» ترجمه شده است.
در قرآن
این واژه با همین رسمالخط در آیه ۱۰ سوره ممتحنه به کار رفته است: «وَلَا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ»؛ یعنی به پیوندهای زناشویی با زنان کافر تمسک مجویید و پس از اسلام آوردن، آن عقدهای قبلی را کالعدم بدانید.
نماد چیست
ریشه این واژه در فرهنگ عرفانی و اسلامی نماد «سپر الهی»، «طهارت مطلق از گناه» و «حبلالمتین» است که انسان را از سقوط در پرتگاه خطا و ناپاکیها مصون میدارد.
جمعبندی و توضیح کامل عصمها
واژه «عصمها» یک ساختار زبانی اصیل عربی دارد و در زبان فارسی به عنوان یک لغت وارداتیِ قرآنی و کلامی شناخته میشود. این کلمه از ریشه سه حرفی (ع-ص-م) به معنای منع کردن و محافظت ساختار یافته است. بسته به نوع حرکتگذاری، میتواند به صورت اسمی (عِصَمُها) به معنی «پیوندهای زناشویی آن زنان» یا به صورت فعلی (عَصَمَها) به معنی «او را حفظ کرد» معنا شود.
کاربرد شاخص و دقیق این کلمه در آیه ۱۰ سوره مبارکه ممتحنه است که در آنجا به معنی عقود و علایق زوجیت آمده و به مسلمانان دستور میدهد که پیوندهای زناشویی قبلی خود با زنان کافر را قطع کنند. در فرهنگ اسلامی، ریشه این واژه مصداق بارز پاکی، مصونیت از گناه و عصمت الهی است.