یعنی چه
این عبارت در واقع یک واژه واحد فارسی نیست، بلکه ترکیب دو کلمه عربی «شَرّاً» (بدی، گزند) و «یَرَهُ» (آن را میبیند) از آیه پایانی سوره زلزال است که به تجسم و دیدن عواقب کوچکترین اعمال بد انسان اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح قرآنی و عربی این عبارت با تنوین نصب روی راء و فتح بر سر یاء و راء به صورت «شَرّاً یَرَهُ» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت به صورت شش حرفی «شرا یره» یا پنج حرفی سرهم سرگرمیها خواهد بود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این بخش از آیه معمولاً به صورت دیدن یا مواجه شدن با نتیجه اعمال بد ترجمه میشود.
به ترکی
در برگردان استانبولی آیات قرآنی، این عبارت مفهوم عاقبتبینی و دیدن جزای شر را میرساند.
به فارسی
معادل روان فارسی آن «دیدن نتیجه کار بد» یا «روبرو شدن با پیامد ناپسند اعمال» در سرای باقی است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، این عبارت نماد حسابکشی دقیق، مکافات عمل و این حقیقت است که هیچ کار زشتی، هرچند به اندازه غباری ناچیز باشد، در جهان گم نخواهد شد.
جمعبندی و توضیح کامل شرا یره
عبارت «شرا یره» یک واژه مستقل، مصطلح یا دارای معنی در لغتنامههای سنتی فارسی نیست. این عبارت در حقیقت بخش پایانی آیه ۸ سوره مبارکه زلزال در قرآن کریم است که به صورت «وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُۥ» خوانده میشود. معنای صریح آن، دیدن و مواجه شدن با پیامد و عقوبت کوچکترین کارهای بد در پیشگاه الهی است.
از منظر ساختاری، این ترکیب از دو واژه عربی «شَرّ» (بدی و ناپسندی) و فعل «یَرَهُ» (آن را میبیند) تشکیل شده و در زبان و ادبیات فارسی به عنوان تلمیحی به بازگشت دقیق اعمال و تجسم عینی رفتار انسان در آخرت به کار میرود. بنابراین جستجوی آن در جدولها و لغتنامهها صرفاً بر اساس ساختار آوایی و قرآنی آن صورت میگیرد.