یعنی چه
مظلمه در لغت به معنای ظلم، ستم و بیدادگری است. در اصطلاح عرفی و فقهی، به هرگونه حق یا مالی گفته میشود که به ناحق از کسی غصب یا ضایع شده و جبران آن بر ذمهٔ شخص باقی مانده است؛ مانند اصطلاح «رد مظالم» که به بازگرداندن این حقوق اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به صورت مَظْلَمَه (مَ - ظْ - لَ - مَ) در زبان عربی تلفظ میشود و در زبان فارسی معمولاً به صورت مَظْلِمه (مَ - ظْ - لِ - مِ) با کسرِ لام به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژهٔ «مظلمه» یک پاسخ ۵ حرفی برای طراحان است که به عنوان معادل کلماتی چون ستم، دادخواهی، یا حقِ ضایعشده پرسیده میشود.
به عربی
این واژه ریشهٔ اصیل عربی دارد و از ثلاثی مجرد «ظ ل م» بر وزن مَفعَله ساخته شده است. در زبان عربی نیز به معنای ستم و موردِ دادخواهی قرار میگیرد.
به فارسی
نزدیکترین معادلهای فارسی برای این واژه شامل ستم، بیداد، تظلم، حقالناس و اجحاف هستند. در متون کهن فارسی گاهی به معنای شکایت از ظلم یا دادخواهی نیز استعمال شده است.
در قرآن
عین واژهٔ «مظلمه» در متن قرآن کریم نیامده است؛ با این حال، ریشهٔ اصلی آن یعنی «ظ ل م» و مشتقاتی نظیر ظلم، ظالمین و لا یظلمون صدها بار در آیات قرآنی با تاکید بر حرمت حقالناس ذکر شدهاند.
نماد چیست
مظلمه در فرهنگ عامه و مذهبی نماد مادی خاصی ندارد، اما از نظر معنوی سمبل بار گناه اجتماعی، حقالناسِ ادا نشده و دیون دنیوی است که انسان بر گردن دارد و باید پیش از آخرت تسویه کند.
جمعبندی و توضیح کامل مظلمه
واژهٔ «مظلمه» یک اصطلاح ریشهدار عربی است که وارد زبان فارسی شده و در دو قلمرو لغوی و فقهی کاربرد جدی دارد. در معنای عام، این کلمه مترادف با ظلم، ستم و بیدادگری است؛ اما در فرهنگ اسلامی و فقهی، اشاره به اموال یا حقوقی از دیگران دارد که به ذمهٔ انسان مانده ولی به دلیل عدم دسترسی به صاحبانشان یا ناشناس بودن آنها، امکان بازگرداندن مستقیمشان وجود ندارد.
این کلمه که جمع آن «مظالم» است، در ادبیات مذهبی و اخلاقی ما یادآور مسئولیت سنگین حقالناس و بار دیون دنیوی است. اصطلاح معروف «رد مظالم» نیز به همین جهت وضع شده تا افراد بتوانند با پرداخت معادل آن به نیازمندان، ذمهٔ خود را از حقوق پنهانی که ممکن است ناخواسته از دیگران ضایع کرده باشند، بری کنند.