یعنی چه
«ضیافت خون» یک ترکیب استعاری و کنایی در زبان ادبی است. این عبارت از ترکیب واژه «ضیافت» (به معنی مهمانی و پذیرایی) و «خون» (به عنوان نماد مرگ و کشتار) ساخته شده و به معنای مجلسی است که در آن خونریزی شدیدی رخ میدهد یا جنگی که با جانفشانی همراه است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واژهآرایی مصوتها شامل ضِیافَت (بر وزن فِعالَت) به همراه کسره اضافه و خُون است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل خود عبارت «ضیافت خون» (دارای ۸ حرف) یا واژههای مشابهی مانند «حمام خون» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن میتوان از واژههای فوق برای انتقال حس این استعاره استفاده کرد.
به فارسی
مترادفهای فارسی این اصطلاح شامل واژههایی چون کشتار دستهجمعی، مقتله، قتلعام و حمام خون است. در جهت مقابل، متضادهای آن را میتوان صلح، امنیت، آرامش و ضیافت صلح دانست.
در قرآن
عبارت ترکیبی «ضیافت خون» عینا در قرآن کریم نیامده است. با این حال، مفهوم خونریزی ناحق در آیاتی مانند آیه ۳۰ سوره بقره با عبارت «وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ» (و خونها میریزد) مورد اشاره قرار گرفته است.
نماد چیست
در ادبیات پایداری و اشعار معاصر، این ترکیب نماد هزینهای است که یک ملت برای آزادی میپردازد. همچنین به عنوان نماد خشونت سازمانیافته و نقد قدرت یا جنگطلبی با تصویرسازی کنایی به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ضیافت خون
ترکیب «ضیافت خون» یک اصطلاح لغتنامهای تثبیتشده یا اصیل در فرهنگهای کهن فارسی نیست، بلکه یک ساختار استعاری و کنایی ادبی است که از کنار هم قرار گرفتن دو مفهوم متضاد «ضیافت» (به معنی جشن و پذیرایی با ریشه عربی ضیف) و «خون» (واژهای اصیل با ریشه پارسی میانه) پدید آمده است.
این عبارت در متون حماسی، سیاسی و ادبیات پایداری کاربرد دارد و معمولاً برای به تصویر کشیدن صحنههای سهمگین جنگ، قتلعامهای گسترده یا جانفشانی و شهادت در راه یک عقیده به کار میرود. ساختار پارادوکسیکال آن موجب تداعی تضاد عمیق میان بزم و مرگ در ذهن مخاطب میشود.