معنی
واژه «بضائع» جمع تکسیر کلمه «بضاعة» است. این کلمه به تمامی کالاها، اجناس و اقلام مادی اشاره دارد که برای خرید و فروش، تجارت یا مبادله اقتصادی عرضه میشوند.
یعنی چه
در اصطلاح لغوی، بضائع یعنی بخش یا قطعهای از مال و سرمایه که فرد آن را برای جریان انداختن در بازار و کسب سود تجاری اختصاص میدهد.
مترادف
این کلمه با واژههایی مانند کالاهای تجاری، اقلام، و در متون کهن با امتعه و سلج هممعنی است.
ریشه
این واژه از ریشه ثلاثی مجرد «بضع» گرفته شده است که در اصل به معنای بریدن و قطعهقطعه کردن است؛ چرا که سرمایه تجاری بخشی جدا شده از کل مال انسان است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح حرف اول (بَ) و کسر همزه پیش از حرف آخر است.
به انگلیسی
در بازرگانی و زبان انگلیسی، بهترین معادلها برای آن واژگان مربوط به اقلام تجاری و مرچندایز است.
به عربی
از آنجا که خود واژه اصالتاً عربی است، در این زبان برای اشاره به مفاهیم همطراز از کلماتی چون سلع استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این کلمه به زبان فارسی امروزی، همان «کالاها» یا «اجناس» است.
جمعبندی و توضیح کامل بضائع
واژه «بضائع» یک کلمه وامگرفته شده از زبان عربی است که به صورت جمع تکسیر در زبان فارسی به کار میرود و مفرد آن «بضاعت» است. این واژه از نظر ریشهشناسی به معنای جدا کردن بخشی از دارایی برای اهداف تجاری است و در طول زمان به مفهوم عمومی کالا و اجناس بازار تغییر یافته است.
در فرهنگ اسلامی و متون قرآنی نیز مفرد این واژه به دفعات به کار رفته است؛ برای نمونه در داستان حضرت یوسف (ع) به کالایی که برادران او برای مبادله و خرید غله آورده بودند، بضاعت گفته شده است. امروزه در زبان فارسی، این کلمه بیشتر در متون رسمی، حقوقی و ادبی استفاده میشود و بار معنایی مادی و اقتصادی دارد.