یعنی چه
آدم فاسد به کسی گفته میشود که از مسیر درستی، اعتدال و سلامت اخلاقی یا قانونی خارج شده و با انجام کارهای نادرست و غیرقانونی به خود و جامعه آسیب میرساند. این اصطلاح هم برای انحطاط اخلاقی و هم برای خرابی رفتاری به کار میرود.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «آدم» (با فتح دال) و «فاسد» (با کسر سین) تشکیل شده است و در نقش موصوف و صفت تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «آدم فاسد» دقیقاً ۷ حرف دارد. همچنین بسته به تعداد حروف خواسته شده، کلماتی نظیر فاسق، تبهکار یا مفسد نیز به عنوان پاسخ کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژهٔ Corrupt رایجترین معادل برای فسادهای ساختاری، مالی و اخلاقی است و Immoral به جنبههای ضد اخلاقی فرد اشاره دارد.
به عربی
در زبان عربی، واژهٔ «فاسد» یا «مفسد» برای کسی که تباهی ایجاد میکند و «فاسق» برای کسی که از حدود شرعی و اخلاقی خارج شده، استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و سرهٔ فارسی یا ترکیبات رایج آن شامل واژگانی چون تبهکار، بدکار، مفسدهجو، خرابکار و شرطلب است که مفهوم خروج از صلاح و پاکی را میرسانند.
در قرآن
مشتقات ریشه «ف س د» مانند مفسد و مفسدون بارها در قرآن آمده است؛ مانند آیه ۲۲۰ سوره بقره: «وَاللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ» (و خدا خرابکار را از اصلاحگر بازمیشناسد). در قرآن این مفهوم به فتنهانگیزی، ظلم، دزدی و خرابکاری اجتماعی اطلاق میشود.
نماد چیست
آدم فاسد در فرهنگ و ادبیات نماد انحطاط، ظلم و دوری از عدالت است. گرچه نماد حیوانی واحدی ندارد، اما در ادبیات تمثیلی گاهی به «کرم داخل میوه» یا «گرگ در لباس میش» که از درون دست به نابودی میزند، تشبیه میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ادم فاسد
عبارت «آدم فاسد» در زبان و فرهنگ فارسی به فردی اشاره دارد که از مسیر سلامت اخلاقی، قانونی، مالی یا اجتماعی منحرف شده و رفتارهای آسیبزا و تباهکنندهای از خود بروز میدهد. ریشهٔ این واژه به کلمهٔ عربی «فسد» برمیگردد که به معنای خارج شدن شیء یا مفهوم از حالت اعتدال و گرفتار تباهی شدن است.
در لغتنامههای معتبر فارسی، مترادفهایی همچون تبهکار، مفسد، فاجر و بدکار برای آن ذکر شده و در متون دینی و بهویژه قرآن کریم، واژهٔ مفسد در مقابل مصلح قرار گرفته است که نشاندهندهٔ بار معنایی شدید اجتماعی و اخلاقی آن در مقابله با نظم، عدالت و درستی است.