یعنی چه
متزلف در اصطلاح به فردی گفته میشود که با چربزبانی، اظهار ارادت دروغین و خوشخدمتی تلاش میکند خود را به افراد صاحبقدرت یا نفوذ نزدیک کند تا به منافع شخصی، مادی یا جایگاه اجتماعی دست یابد.
تلفظ
این واژه به صورت مُتَزَلِّف (با ضمه روی میم، فتح تاء و زاء، و کسر و تشدید روی لام) تلفظ میشود و اسم فاعل از باب تفعل در زبان عربی است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه متزلف به عنوان پاسخ برای راهنماهایی همچون چاپلوس، متملق، مداهن و نانبهنرخروزخور به کار میرود و خود واژه پنج حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی مانند Flatterer برای مفهوم عمومی تملقگو و Sycophant برای کسی که با هدف تقرب به قدرت چاپلوسی میکند، دقیقترین معادلها هستند.
به عربی
در زبان عربی، علاوه بر خود واژه مُتَزَلِّف، از کلماتی مانند متملق و مداهن برای رساندن مفهوم رفتار غرضآلود همراه با چربزبانی استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای دقیق و رایج فارسی این کلمه شامل واژههایی چون چاپلوس، متملق، تملقگو، خوشخدمتیکننده و در زبان عامیانه کاسهلیس و بادمجاندورقابچین است.
نماد چیست
این کلمه در ادبیات و نقد اجتماعی نماد انسانهای غیرصادق، نانبهنرخروزخور و فاقد استقلال شخصیتی است که برای رسیدن به جاه و مقام، کرامت انسانی خود را زیر پا میگذارند.
جمعبندی و توضیح کامل متزلف
واژه «متزلف» یک اسم فاعل عربی از ریشه «ز-ل-ف» (به معنی نزدیک شدن و تقرب جستن) است که به زبان فارسی راه یافته است. اگرچه در لغتنامههای کهن گاه به معنی پیشدرآینده یا سبقتگیرنده آمده، اما در کاربرد معاصر و اصطلاحی، دقیقاً به معنای فردی چاپلوس و متملق است که با چربزبانی و رفتارهای متظاهرانه قصد دارد خود را به صاحبان قدرت و ثروت نزدیک کند.
این واژه مستقیماً در متن قرآن کریم نیامده است، اما مشتقات دیگر همخانواده آن مانند «زلفی» و «أزلفت» به مفهوم نزدیکی و منزلت بارها استفاده شدهاند. در بافت فرهنگی و ادبی، متزلف به عنوان یک صفت منفی نکوهش میشود و نشاندهنده تزلزل شخصیت و منفعتطلبیِ به دور از صداقت و یکرنگی است.