یعنی چه
تنکمزاج در لغت به کسی گفته میشود که طبع و سرشتی ناپایدار و حساس دارد. این فرد ظرفیت روحی کمی دارد، لایه صبرش نازک است و در برابر رفتار دیگران یا شرایط ناخوشایند، خیلی زود از کوره در میرود و واکنشهای شدید عاطفی یا خشم نشان میدهد.
تلفظ
این واژه از دو بخش تشکیل شده است: «تُنُک» به معنای نازک و رقیق، و «مِزاج» به معنای طبع و سرشت.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول واژه «تنک مزاج» با ۷ حرف است. همچنین واژههای متراف آن مانند تندخو و زودرنج نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف فردی با این ویژگی رفتاری، عمدتاً از صفاتی استفاده میشود که برانگیختگی سریع خشم یا حساسیت مفرط را رسانند.
به عربی
در زبان عربی از ترکیباتی استفاده میشود که به سرعتِ تاثیرپذیری فرد از خشم و غلیان درونی طبع او اشاره دارند.
به فارسی
واژههای جایگزین و معادلهای اصیل فارسی که همین معنا را میرسانند شامل کمتحمل، بدخلق، نازکدل و تندمزاج هستند که نشاندهنده ظرفیت کم روحی فرد است.
نماد چیست
در ادبیات فارسی، تنکمزاجی نماد احساسات ناپایدار، واکنشهای شدید عاطفی و طوفانهای ناگهانی روحی است. در طب سنتی نیز این حالت رفتاری معمولاً با غلبه خلط صفرا (آتش) یا سودای خشک مرتبط دانسته میشود که فرد را مستعد تندخویی و کمخوابی میکند.
جمعبندی و توضیح کامل تنک مزاج
واژه «تنکمزاج» یک صفت مرکب (فارسی - عربی) است که از ترکیب «تُنُک» (به معنی نازک، کم و رقیق) و «مزاج» (به معنی طبع و سرشت) ساخته شده است. این کلمه به صورت کنایی به کسی اشاره دارد که لایه طبع، صبر و تحمل او بسیار نازک و کمعمق است؛ در نتیجه چنین فردی بسیار زودرنج و زودخشم بوده و در برابر محرکهای بیرونی به سرعت آرامش خود را از دست میدهد.
در متون لغتنامهای و ادبی، این حالت رفتاری در کنار تندخویی، گاه به معنای داشتن افکار پریشان یا وسواس فکری نیز تعبیر شده است. در فرهنگ عامه و جدول کلمات، این واژه دقیقاً معادل انسانهای کمحوصله و بدعنق قلمداد میشود و در طب سنتی نیز ریشه آن را در غلبه آتش درون یا صفرا جستجو میکنند.