یعنی چه
ترکیب «مقدس و پاکیزه» به ویژگی یا مفهومی اشاره دارد که علاوه بر طهارت، تمیزی و خلوص ظاهری، دارای ارزش، احترام و حرمت مذهبی یا روحانی باشد. واژه مقدس جنبه تنزیه الهی و معنوی دارد و پاکیزه بر خلوص و دوری از پلیدی دلالت میکند.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه مصطلح تشکیل شده است: مُقَدَّس (با تشدید روی حرف دال) و پاکیزِه (با کسر حرف زاء در حالت وصلی).
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف مشخص میشود و خود عبارت «مقدس و پاکیزه» دقیقاً ۱۱ حرف دارد.
به انگلیسی
واژههای Holy و Sacred نشاندهنده امر قدسی و محترم، و واژههای Pure و Clean نشاندهنده طهارت و پاکیزگی هستند.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از کلماتی که از ریشههای «ق د س» و «ط ه ر» مشتق شدهاند استفاده میشود.
در قرآن
در قرآن کریم، واژه «القدوس» به عنوان یکی از نامهای نیکوی خداوند به معنی کاملاً منزه آمده است. همچنین این صفت برای مکانهای باحرمت مانند «الْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى» (وادی طوی) و «الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ» (سرزمین مقدس) به کار رفته است.
نماد چیست
در فرهنگها و ادیان مختلف، امر مقدس و پاکیزه با نمادهایی چون نور، آب زلال، رنگ سفید و هاله نورانی پیرامون بزرگان نمایش داده میشود که نشاندهنده خلوص مطلق اخلاقی و معنوی است.
جمعبندی و توضیح کامل مقدس و پاکیزه
عبارت «مقدس و پاکیزه» ترکیبی از دو واژه با ریشههای عربی و فارسی است که در کنار هم، مفهوم اعلای طهارت مادی و تنزیه معنوی را پدید میآورند. واژه مقدس به جنبههای الهی، محترم و دارای حرمت آیینی اشاره دارد، در حالی که پاکیزه بر تمیزی، خلوص و عاری بودن از هرگونه آلودگی ظاهری و باطنی دلالت میکند.
این مفهوم در متون دینی، به ویژه قرآن کریم، هم برای توصیف ذات پاک پروردگار (تحت عنوان القدوس) و هم برای توصیف مکانهای شریف و باارزش به کار رفته است. در نمادشناسی فرهنگی نیز همواره با عناصری چون نور، آب و سپیدی پیوند دارد که مظهر صفا و دوری از پلیدیها هستند.