یعنی چه
انگزنی در اصطلاح جامعهشناسی و روانشناسی به معنای چسباندن یک برچسب شرمآور، تهمت، افترا یا نگرش کلیشهای به فرد یا گروهی از جامعه است، به طوری که کل هویت آنها زیر سایه آن صفت منفی قرار بگیرد.
تلفظ
این واژه به صورت فتحة بر روی الف و نون در کلمه اول، و فتحة بر روی زال در کلمه دوم تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع، واژه «انگ زنی» دقیقاً دارای ۶ حرف است.
به انگلیسی
در متون علمی و علوم اجتماعی غربی، بیشتر از واژه Stigmatization برای مفاهیم عمیق داغ ننگ و از Labeling برای فرآیند برچسبزنی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معاصر، اصطلاح الوصم یا الوصم بالعار دقیقترین برگردان برای مفهوم انگ و استیگما به شمار میرود.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژه Damgalama ریشه در مفهوم داغ کردن و نشان گذاشتن دارد و دقیقاً معادل انگزنی است.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل برچسبگذاری اجتماعی، لکهدار کردن حیثیت، افترا و بدنامسازی است که همگی فرآیند طرد یک فرد را توصیف میکنند.
نماد چیست
در علوم اجتماعی، انگزنی نماد حاشیهنشینی و طردشدگی است. در تاریخ باستان نیز نماد فیزیکی آن، داغ کردن بدن مجرمان و خائنان با آهن گداخته (Brand) یا ایجاد زخمهای اجباری بوده تا در جامعه رسوا شوند.
جمعبندی و توضیح کامل انگ زنی
واژه «انگزنی» یک اصطلاح ترکیبی در زبان فارسی معاصر است که به طور گسترده در روانشناسی، جامعهشناسی و علوم رفتاری به کار میرود. این واژه از ترکیب «انگ» (به معنی نشان، علامت، مهر یا تهمت) و اسممصدر «زنی» (از فعل زدن) ساخته شده است. فرآیند انگزنی زمانی رخ میدهد که جامعه یا یک گروه خاص، یک ویژگی، بیماری یا صفت منفی را به فردی الصاق کرده و او را از چرخهی طبیعی روابط اجتماعی طرد کند.
در فرهنگهای کهن، انگ زدن جنبه فیزیکی داشت و به صورت داغ کردن کالاها، حیوانات یا حتی انسانهای خاطی نمود مییافت؛ اما امروزه این پدیده ساختاری روانی و کلامی پیدا کرده است. برای نمونه، انگزنی به بیماران روانی یا افراد مبتلا به اعتیاد، مانع از بازگشت موفقیتآمیز آنها به آغوش جامعه میشود. در متون دینی و قرآنی نیز هرچند این لفظ به طور صریح نیامده، اما رفتارهای مشابه آن نظیر «تنابز بالألقاب» (نامیدن یکدیگر با لقبهای زشت) و «قذف» (تهمت ناموسی) به شدت نهی شده است.