یعنی چه
واژهٔ «ترسان» صفت فاعلی یا قید حالت است که به حالت و وضعیت فردی اشاره دارد که دچار بیم، وحشت و اضطراب شده و در حال ترسیدن است.
مترادف
این واژگان همگی بر حالت ترس، واهمه و نبود آرامش خاطر دلالت دارند.
تلفظ
این کلمه با فتح تاء، سکون راء، سین کشیده و نون ساکن قرائت میشود.
در جدول
در معماها و جدولهای متقاطع، واژهٔ ۵ حرفی «ترسان» یا مترادفهای آن مانند «خائف» به عنوان پاسخ کاربرد دارند.
به انگلیسی
این واژهها در زبان انگلیسی برای توصیف حالت ترس و وحشتزدگی شخص به کار میروند.
به عربی
در زبان عربی با توجه به میزان و شدت ترس، از صفات متفاوتی استفاده میشود که خائف و وجل رایجترین آنها هستند.
به فارسی
واژهٔ ترسان کاملاً پارسی اصیل است و ساختار آن از «ترس» (بن مضارع ترسیدن) به همراه پسوند صفت فاعلی و قیدی «ان» تشکیل شده است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی، ترسان بودن (خوف) در کنار رجا (امید) نمادی از تعادل در سلوک معنوی و بیداری روح انسان از غفلت است. همچنین در طبیعت، حیواناتی مانند آهو و کبوتر نماد موجودات ترسان و رمنده هستند.
جمعبندی و توضیح کامل ترسان
واژهٔ «ترسان» یک صفت فاعلی و قید حالت اصیل فارسی است که ریشه در زبانهای ایران باستان دارد. این کلمه به معنای فردی است که دچار بیم، هراس و وحشت شده و در وضعیت ترسیدن قرار دارد. برخلاف برخی تصورهای اشتباه، این واژه به معنای عامل ترس یا ترسناک نیست، بلکه مستقیماً حالت درونیِ شخص خائف و بیمناک را توصیف میکند.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، ترسان بودن صرفاً به معنای بزدلی و ضعف نیست؛ بلکه در متون عرفانی و مذهبی، حالت «خوف» یا همان ترسان بودن از جلال خداوند و عاقبت اعمال، به عنوان یک ویژگی ستودنی برای بیداری روح و پیشگیری از غرور انسان شناخته میشود که توازن سلوک را در کنار امید (رجا) حفظ میکند.