یعنی چه
البجح در لغت به معنای فرح و سرور بسیار شدید است. این واژه حالتی از شادمانی را توصیف میکند که با خودنمایی، ابراز افتخار و بالیدن به خود همراه باشد.
تلفظ
این کلمه با فتح باء و جیم خوانده میشود و در پایان به حاء ساکن ختم میگردد.
در جدول
پاسخ پنج حرفی در جدول برای کلمه البجح، خودِ کلمه «البجح» است و مفاهیمی چون شادی و فخر از گزینههای مرتبط هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به باارزش بودن مفهوم شادی یا بار منفی فخرفروشی، از واژههای متنوعی استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و مترادفات آن در عربی فصیح نشاندهنده بالاترین مراتب شادی است.
به ترکی
در زبان ترکی معادلهای خشنودی و افتخار برای این واژه به کار میروند.
به فارسی
در برگردان دقیق فارسی میتوان آن را به «شادی بزرگ» یا «سرور آمیخته به غرور و مباهات» تعبیر کرد.
نماد چیست
این واژه بار نمادین اسطورهای خاصی ندارد، اما در ادبیات زبانی نمادی از ابراز علنی خوشحالی، سرور بیحد و حصر و تجلی غرور درونی است.
جمعبندی و توضیح کامل البجح
واژه «البجح» یک اسم معرفه با ریشه اصیل عربی (ب-ج-ح) است که در متون کهن و لغتنامههای کلاسیک به معنای شادمانی عمیق، ابتهاج و خوشحالی توأم با افتخار و بزرگمنشی ثبت شده است. این واژه حالتی از سرور را نشان میدهد که فرد در آن احساس عظمت کرده و خوشحالی خود را با جلوهای از مباهات بروز میدهد. لازم به ذکر است که در کاربردهای عامیانه و معاصر عربی، مشتقاتی نظیر بجاحه به مفهوم وقاحت تغییر شکل یافتهاند، اما معنای ریشهای و فصیح آن کاملاً مثبت و مربوط به حوزه شادمانی است.
این کلمه و مشتقات مستقیم آن در متن قرآن کریم به کار نرفتهاند، گرچه در احادیث نبوی و متون تفسیری قدیمی برای توصیف حالات روحی برتر کاربرد داشتهاند. در زبان فارسی این واژه بیشتر به عنوان یک اصطلاح لغوی، انتزاعی یا در حل جدولهای متقاطع کاربرد دارد و در محاورات روزمره فارسیزبانان به چشم نمیخورد.