یعنی چه
واژه الطرید در لغت به معنای فرد یا موجودی است که با خشونت یا حکم رسمی از جامعه، وطن یا درگاهی رانده و تبعید شده باشد. این کلمه مفهوم آوارگی و سلب پذیرش را در خود دارد.
تلفظ
این کلمه در اصل عربی به صورت اَلطَّريد تلفظ میشود که به دلیل وجود حرف شمسی «ط»، حرف لام خوانده نشده و طاء مشدد ادا میشود.
در جدول
در کلمات کلیدی طراحان جدول، برای راهنمای «راندهشده» یا «تبعیدی عربی با حرف تعریف»، واژه ۶ حرفی «الطرید» مد نظر قرار میگیرد.
به عربی
در زبان عربی معاصر و کلاسیک، الطرید به همان معنای شخصِ اخراجشده یا کسی است که تحت تعقیب و طرد قرار گرفته است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای رساندن این مفهوم از واژههای Kovulmuş یا Sürgün استفاده میشود. همچنین در ترکی عثمانی، کلمه «tarîd» به عنوان وامواژه رواج داشته است.
به فارسی
در زبان فارسی، برگردانهای دقیق این کلمه شامل مطرود، تبعیدشده و آواره است که به فرد محروم از حقوق اجتماعی یا وطن اشاره دارد.
در قرآن
خود کلمه «الطرید» در متن قرآن وجود ندارد؛ اما مشتقات فعل آن مانند «لَا تَطْرُدِ الَّذِينَ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ» (آیه ۵۲ سوره انعام) به معنی «طرد مکن» دیده میشود. همچنین در تاریخ اسلام لقب برخی تبعیدیها مانند مروان بن حکم (طرید رسول الله) بوده است.
نماد چیست
در ادبیات و متون کلامی، الطرید نماد بارز فردی است که تمام پناهگاههای خود را از دست داده و دچار غربت مادی یا معنوی شده است؛ مانند شیطان که طرید بارگاه الهی است.
جمعبندی و توضیح کامل الطرید
واژه «الطرید» یک صفت مشبهه از ریشه عربی «ط ر د» است که ورود آن به متون کلاسیک فارسی و عربی، بار معنایی عمیقی از انزوا، تبعید و طردشدگی را به همراه داشته است. این کلمه دقیقاً به کسی اشاره میکند که از خانه، جامعه یا رحمتِ حاکم و پروردگار دور انداخته شده و راه بازگشتی ندارد.
اگرچه این لفظ با الف و لام معرفه در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشه فعلی آن در قالب نهی از طرد مؤمنان استفاده شده است. در پهنه تاریخ اسلام و ادبیات عرفانی نیز این واژه هم برای جبهه شر (مانند ابلیس به عنوان طرید درگاه حق) و هم در متون تاریخی برای افراد تبعیدشده به کار رفته و امروزه کاربرد ادبی و حل جدول دارد.