یعنی چه
الاحبار واژهای است عربی که به عنوان جمع مکسر «حِبْر» یا «حَبْر» به کار میرود و در اصطلاح به دانشمندان، نخبگان مذهبی و خاخامهای یهودی مأمور حفظ تورات و احکام آن گفته میشود.
تلفظ
این کلمه با فتحه روی همزه اولیه، سکون لام، فتحه همزه دوم، سکون حاء و فتحه باء تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلماتی مانند علمای یهود، خاخامها و دانشمندان اهل کتاب مد نظر قرار میگیرد و تعداد حروف خود واژه ۷ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از واژگان تخصصی مرتبط با پیشوایان و مفسران آیین یهود استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل دانشمندان آیین یهود، روحانیان یهودی و خاخامها است.
در قرآن
این واژه صراحتاً ۴ بار در قرآن کریم (سوره مائده آیات ۴۴ و ۶۳، سوره توبه آیات ۳۱ و ۳۴) همراه با واژگان «ربانیون» و «رهبان» آمده است. قرآن در این آیات ضمن تبیین نقش مذهبی آنان، از کتمان حقایق یا سوءاستفادههای مالی برخی از این دانشمندان انتقاد کرده است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و تاریخی، الاحبار یادآور طبقه نخبگان مذهبی و روحانیت رسمی اهل کتاب است. همچنین در متون تاریخی اشاره به شخصیتهایی چون «کعبالاحبار» دارد که نمادی از ورود روایات کهن مذهبی به تاریخنگاری به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل الاحبار
واژه «الاحبار» که جمع کلمه «حِبْر» یا «حَبْر» به معنای دانشمند و اثرگذار است، در ادبیات اسلامی و قرآنی به طور خاص برای اشاره به علمای بزرگ و خاخامهای آیین یهود به کار میرود. این افراد مسئولیت حفظ، تفسیر و اجرای احکام تورات را در میان قوم خود بر عهده داشتند.
در بافت متن قرآنی، نام الاحبار معمولاً در کنار ربانیون و رهبان (راهبان مسیحی) ذکر شده است؛ جایی که از نقش اجتماعی-دینی آنان سخن به میان میآید و در مواردی نیز به دلیل دنیاگرایی، سکوت در برابر ظلم یا تحریف حقایق مورد نقد جدی قرار میگیرند.
امروزه در زبان فارسی و کاربردهای لغوی، این کلمه به عنوان یک اصطلاح دانشنامهای و تاریخی برای توصیف مفسران و پیشوایان مذهبی یهود در دوران باستان و صدر اسلام شناخته میشود و ویژگی بارز آن ساختار ۷ حرفیاش در حل جدول است.