یعنی چه
تجاسر در لغت به معنای جرأت به خرج دادن، جسارت کردن و بیباکی ورزیدن است. این واژه در زبان فارسی بیشتر زمانی به کار میرود که فردی پا را از حد مجاز خود فراتر گذاشته و در برابر بزرگان یا مقدسات، دست به اقدامی بیپروا یا گستاخانه بزند.
تلفظ
این واژه به صورت تَقاطُع هجاها یعنی تَجاسُر (تَ - جا - سُ - ر) تلفظ میشود و یک واژه چهار هجایی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه تجاسر به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهایی چون «دلیری کردن»، «گستاخی نمودن» یا «بیباکی» کاربرد دارد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و از باب تفاعل است که در خود زبان عربی نیز به معنی جرأت ورزیدن و اقدام شجاعانه یا گستاخانه به کار میرود.
در قرآن
خود واژه «تجاسر» یا مشتقات مستقیم این باب در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، ریشههای مفهومی موازی برای طغیان یا شجاعت در قرآن وجود دارد و از مشتقات ریشه آن در متون تفسیری استفاده میشود.
نماد چیست
واژه تجاسر یک مفهوم انتزاعیِ رفتاری و زبانی است و در فرهنگ، اساطیر یا هنر، نماد بصری، مادی یا نشانه ثبتشده خاصی ندارد. در بار معنایی نمادی از عبور از حد و شکستن مرز احتیاط است.
جمعبندی و توضیح کامل تجاسر
واژه «تجاسر» ریشه در زبان عربی (از ریشه جسر و باب تفاعل) دارد و در زبان فارسی به معنای دلیری، بیباکی و گستاخی به کار میرود. این کلمه اغلب بار معنایی منفی یا هشداردهندهای دارد و به نوعی اقدام بیپروا یا خروج از حد و مرز ادب در برابر بزرگان اشاره میکند.
در ساختار کلامی و لغتنامهها، همخانوادههایی چون جسارت، جسور و متجاسر دارد و متضاد آن مفاهیمی چون احتیاط، ترس، خضوع و خویشتنداری است. این واژه با وجود داشتن ریشه عربی، به طور مستقیم در متن قرآن مجید ذکر نشده است و بیشتر کاربرد ادبی و تفسیری دارد.