یعنی چه
این عبارت به موجودات اساطیری و خیالی در فرهنگهای مختلف اشاره دارد که ویژگی اصلی آنها داشتن سم یا زهر فوقالعاده کشنده است. در اساطیر ایرانی، اژدها (با ریشه اوستایی اژیدهاکه) شاخصترین مصداق این مفهوم است که با دمیدن زهر و آتش، مایه هراس میشده است.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، این عبارت طولانی معمولاً به عنوان کلید برای واژههایی چون اژدها یا باسیلیسک به کار میرود، اما خود عبارت نیز دقیقاً ۲۵ حرف دارد.
به انگلیسی
واژه Dragon برای توصیف عمومی این موجودات و Basilisk به طور خاص برای ماری افسانهای که زهرش فوراً نابود میکند، استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر تنین، در متون کهن و قرآنی از واژههایی مانند ثعبان مبین برای توصیف مارهای عظیمالجثه و اژدهامانند استفاده شده است.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی، صفتها و نامهایی چون اژدها، اژدر، مار افسانهای و افعی اسطورهای برای اشاره به این موجود خیالی زهرآگین به کار میروند.
نماد چیست
در فرهنگ اساطیری ایران و خاورمیانه، این جانور نماد نیروهای مخرب طبیعت مانند خشکسالی، مظهر شر و تاریکی است. در عرفان اسلامی و اشعار مولانا نیز این اژدهای زهرآگین نماد نفس اماره و سرکش انسان دانسته شده که باید مهار گردد.
جمعبندی و توضیح کامل جانوری افسانه ای با زهر خطرناک
عبارت «جانوری افسانهای با زهر خطرناک» در حقیقت یک توصیف مفهومی در فرهنگ اساطیری است که بارزترین مصداق آن در ادبیات ایران و جهان، «اژدها» یا «مار اسطورهای» (مانند باسیلیسک در غرب) است. این موجودات در شاهنامه و متون پهلوی با ویژگیهایی چون جثه عظیم، دمیدن زهر کشنده و ایجاد ویرانی شناخته میشوند و ریشه واژگانی آنها به «اژیدهاکه» در اوستا بازمیگردد.
برخلاف فرهنگ شرق آسیا که اژدها را موجودی مقدس و پیامآور باران میداند، در فرهنگ ایرانی و خاورمیانه این جانور نماد شرارت، تاریکی، خشکسالی و آزمونهای سخت برای پهلوانان است. در حوزه ادبیات عرفانی نیز، شاعرانی چون مولوی از این مفهوم به عنوان نمادی برای نفس سرکش و مهارناپذیر انسان یاد کردهاند که تنها با عقل و ایمان رام میشود.