یعنی چه
در کتابهای قدیمی طب سنتی و داروشناسی، شربون (به ضم شین: شُربون) به عنوان نام دیگر «قطران» معرفی شده است. این ماده صمغی حاصل تقطیر تخریبی چوب درختانی نظیر کاج و صنوبر است.
تلفظ
این واژه در متون کهن پزشکی و داروسازی به صورت ضمه در حرف اول (شُ) تلفظ میشود و با واژه شربین همریشه است.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، واژه شربون به عنوان معادل ۵ حرفی برای «قطران» یا «شیره درخت ارز» شناخته میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه به فرآوردههای صمغی و قطران حاصل از چوب درختان سوزنیبرگ اشاره دارند.
به فارسی
واژههای قطران و شیره صنوبر یا کاج مهمترین برگردانها و معادلهای فارسی این ماده در متون داروشناسی هستند.
در قرآن
عین کلمه شربون در قرآن کریم وجود ندارد؛ اما واژه هممعنی آن یعنی «قَطِران» در آیه ۴۴ سوره ابراهیم به کار رفته است که به لباس دوزخیان از مادهای چسبناک و بدبو اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل شربون
واژه «شربون» در منابع کهن طب سنتی و داروشناسی ایران، به عنوان نامی دگر برای «قطران» یا شیره سیاه و چسبناک درختان سوزنیبرگ (مانند شربین و ارز) ثبت شده است. این واژه ریشهای آرامی و سریانی دارد و به صورت معرب وارد زبان عربی و متون پزشکی قدیمی شده است.
اگرچه خود این کلمه در زبان عامیانه امروز یا متن قرآن مجید به چشم نمیخورد، اما هممعنی دقیق واژه قرآنی «قطران» است. در مسابقات جدول نیز از آن به عنوان یک پاسخ پنجحرفی تخصصی برای قطران استفاده میشود.